Πλοῦτος
103 ἐμέλλετόν μοι ;
Χρεμύλος
καὶ σύ γ’ ἀντιβολῶ πιθοῦ ,
104 καὶ μή μ’ ἀπολίπῃς · οὐ γὰρ εὑρήσεις ἐμοῦ
105 ζητῶν ἔτ’ ἄνδρα τοὺς τρόπους βελτίονα .
Καρίων
106 μὰ τὸν Δί’ οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐγώ .
Πλοῦτος
107 ταυτὶ λέγουσι πάντες · ἡνίκ’ ἂν δέ μου
108 τύχωσ’ ἀληθῶς καὶ γένωνται πλούσιοι ,
109 ἀτεχνῶς ὑπερβάλλουσι τῇ μοχθηρίᾳ .
Χρεμύλος
110 ἔχει μὲν οὕτως , εἰσὶ δ’ οὐ πάντες κακοί .
Πλοῦτος
111 μὰ Δί’ ἀλλ’ ἁπαξάπαντες .
Καρίων
οἰμώξει μακρά .
Χρεμύλος
112 σοὶ δ’ ὡς ἂν εἰδῇς ὅσα παρ’ ἡμῖν ἢν μένῃς
113 γενήσετ’ ἀγαθά , πρόσεχε τὸν νοῦν ἵνα πύθῃ .
114 οἶμαι γὰρ οἶμαι , σὺν θεῷ δ’ εἰρήσεται ,
115 ταύτης ἀπαλλάξειν σε τῆς ὀφθαλμίας
116 βλέψαι ποιήσας .
Πλοῦτος
μηδαμῶς τοῦτ’ ἐργάσῃ .
117 οὐ βούλομαι γὰρ πάλιν ἀναβλέψαι .
Χρεμύλος
τί φῄς ;
Καρίων
118 ἅνθρωπος οὗτός ἐστιν ἄθλιος φύσει .
Πλοῦτος
119 ὁ Ζεὺς † μὲν οὖν εἰδὼς τὰ τούτων μῶρ’ ἔμ’ εἰ †
120 πύθοιτ’ ἂν ἐπιτρίψειε .
Χρεμύλος
νῦν δ’ οὐ τοῦτο δρᾷ ,
121 ὅστις σε προσπταίοντα περινοστεῖν ἐᾷ ;
Πλοῦτος
122 οὐκ οἶδ’ · ἐγὼ δ’ ἐκεῖνον ὀρρωδῶ πάνυ .