Ἄδμητος
1102 φεῦ .
εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ̓́λαβές ποτε .
Ἡρακλῆς
1103 νικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί .
Ἄδμητος
1104 καλῶς ἔλεξας · γυνὴ δ’ ἀπελθέτω .
Ἡρακλῆς
1105 ἄπεισιν , εἰ χρή · πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει .
Ἄδμητος
1106 χρή , σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί .
Ἡρακλῆς
1107 εἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν .
Ἄδμητος
1108 νίκα νυν . οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς .
Ἡρακλῆς
1109 ἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις · πιθοῦ μόνον .
Ἄδμητος
1110 κομίζετ’ , εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις .
Ἡρακλῆς
1111 οὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις .
Ἄδμητος
1112 σὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγ’ , εἰ βούλῃ , δόμους .
Ἡρακλῆς
1113 ἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας .
Ἄδμητος
1114 οὐκ ἂν θίγοιμι · δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα .
Ἡρακλῆς
1115 τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ .
Ἄδμητος
1116 ἄναξ , βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε .