Ἡρακλῆς
1144 οὔπω θέμις σοι τῆσδε προσφωνημάτων
1145 κλύειν , πρὶν ἂν θεοῖσι τοῖσι νερτέροις
1146 ἀφαγνίσηται καὶ τρίτον μόλῃ φάος .
1147 ἀλλ’ εἴσαγ’ εἴσω τήνδε · καὶ δίκαιος ὢν
1148 τὸ λοιπόν , Ἄδμητ’ , εὐσέβει περὶ ξένους .
1149 καὶ χαῖρ’ · ἐγὼ δὲ τὸν προκείμενον πόνον
1150 Σθενέλου τυράννῳ παιδὶ πορσυνῶ μολών .
Ἄδμητος
1151 μεῖνον παρ’ ἡμῖν καὶ ξυνέστιος γενοῦ .
Ἡρακλῆς
1152 αὖθις τόδ’ ἔσται , νῦν δ’ ἐπείγεσθαί με δεῖ .
Ἄδμητος
1153 ἀλλ’ εὐτυχοίης , νόστιμον δ’ ἔλθοις { δόμον . }
1154 ἀστοῖς δὲ πάσῃ τ’ ἐννέπω τετραρχίᾳ ,
1155 χοροὺς ἐπ’ ἐσθλαῖς συμφοραῖσιν ἱστάναι
1156 βωμούς τε κνισᾶν βουθύτοισι προστροπαῖς .
1157 νῦν γὰρ μεθηρμόσμεσθα βελτίω βίον
1158 τοῦ πρόσθεν · οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι .