Ἀνδρομάχη
1 Ἀσιάτιδος γῆς σχῆμα , Θηβαία πόλι ,
2 ὅθεν ποθ’ ἕδνων σὺν πολυχρύσῳ χλιδῇ
3 Πριάμου τύραννον ἑστίαν ἀφικόμην
4 δάμαρ δοθεῖσα παιδοποιὸς Ἕκτορι ,
5 ζηλωτὸς ἔν γε τῷ πρὶν Ἀνδρομάχη χρόνῳ ,
6 νῦν δ’ , εἴ τις ἄλλη , δυστυχεστάτη γυνή ·
7 [ ἐμοῦ πέφυκεν ἢ γενήσεταί ποτε ]
8 ἥτις πόσιν μὲν Ἕκτορ’ ἐξ Ἀχιλλέως
9 θανόντ’ ἐσεῖδον , παῖδά θ’ ὃν τίκτω πόσει
10 ῥιφθέντα πύργων Ἀστυάνακτ’ ἀπ’ ὀρθίων ,
11 ἐπεὶ τὸ Τροίας εἷλον Ἕλληνες πέδον ·
12 αὐτὴ δὲ δούλη τῶν ἐλευθερωτάτων
13 οἴκων νομισθεῖσ’ Ἑλλάδ’ εἰσαφικόμην
14 τῷ νησιώτῃ Νεοπτολέμῳ δορὸς γέρας
15 δοθεῖσα λείας Τρωικῆς ἐξαίρετον .
16 Φθίας δὲ τῆσδε καὶ πόλεως Φαρσαλίας
17 σύγχορτα ναίω πεδί’ , ἵν’ ἡ θαλασσία
18 Πηλεῖ ξυνῴκει χωρὶς ἀνθρώπων Θέτις
19 φεύγουσ’ ὅμιλον · Θεσσαλὸς δέ νιν λεὼς
20 Θετίδειον αὐδᾷ θεᾶς χάριν νυμφευμάτων .
21 ἔνθ’ οἶκον ἔσχε τόνδε παῖς Ἀχιλλέως ,
22 Πηλέα δ’ ἀνάσσειν γῆς ἐᾷ Φαρσαλίας ,
23 ζῶντος γέροντος σκῆπτρον οὐ θέλων λαβεῖν .
24 κἀγὼ δόμοις τοῖσδ’ ἄρσεν’ ἐντίκτω κόρον ,
25 πλαθεῖσ’ Ἀχιλλέως παιδί , δεσπότῃ γ’ ἐμῷ .
26 καὶ πρὶν μὲν ἐν κακοῖσι κειμένην ὅμως
27 ἐλπίς μ’ ἀεὶ προσῆγε σωθέντος τέκνου
28 ἀλκήν τιν’ εὑρεῖν κἀπικούρησιν κακῶν ·
29 ἐπεὶ δὲ τὴν Λάκαιναν Ἑρμιόνην γαμεῖ
30 τοὐμὸν παρώσας δεσπότης δοῦλον λέχος ,
31 κακοῖς πρὸς αὐτῆς σχετλίοις ἐλαύνομαι .
32 λέγει γὰρ ὥς νιν φαρμάκοις κεκρυμμένοις
33 τίθημ’ ἄπαιδα καὶ πόσει μισουμένην ,
34 αὐτὴ δὲ ναίειν οἶκον ἀντ’ αὐτῆς θέλω
35 τόνδ’ , ἐκβαλοῦσα λέκτρα τἀκείνης βίᾳ ·
36 ἁγὼ τὸ πρῶτον οὐχ ἑκοῦσ’ ἐδεξάμην ,
37 νῦν δ’ ἐκλέλοιπα · Ζεὺς τάδ’ εἰδείη μέγας ,
38 ὡς οὐχ ἑκοῦσα τῷδ’ ἐκοινώθην λέχει .
39 ἀλλ’ οὔ σφε πείθω , βούλεται δέ με κτανεῖν ,
40 πατήρ τε θυγατρὶ Μενέλεως συνδρᾷ τάδε .
41 καὶ νῦν κατ’ οἴκους ἔστ’ , ἀπὸ Σπάρτης μολὼν
42 ἐπ’ αὐτὸ τοῦτο · δειματουμένη δ’ ἐγὼ
43 δόμων πάροικον Θέτιδος εἰς ἀνάκτορον
44 θάσσω τόδ’ ἐλθοῦσ’ , ἤν με κωλύσῃ θανεῖν .
45 Πηλεύς τε γάρ νιν ἔκγονοί τε Πηλέως
46 σέβουσιν , ἑρμήνευμα Νηρῇδος γάμων .
47 ὃς δ’ ἔστι παῖς μοι μόνος , ὑπεκπέμπω λάθρᾳ
48 ἄλλους ἐς οἴκους , μὴ θάνῃ φοβουμένη .
49 ὁ γὰρ φυτεύσας αὐτὸν οὔτ’ ἐμοὶ πάρα
50 προσωφελῆσαι , παιδί τ’ οὐδέν ἐστ’ , ἀπὼν
51 Δελφῶν κατ’ αἶαν , ἔνθα Λοξίᾳ δίκην
52 δίδωσι μανίας , ᾗ ποτ’ εἰς Πυθὼ μολὼν
53 ᾔτησε Φοῖβον πατρὸς οὗ κτείνει δίκην ,
54 εἴ πως τὰ πρόσθε σφάλματ’ ἐξαιτούμενος
55 θεὸν παράσχοιτ’ εἰς τὸ λοιπὸν εὐμενῆ .