Ἀνδρομάχη
252 λέγω σ’ ἐγὼ νοῦν οὐκ ἔχειν ὅσον σε δεῖ .
Ἑρμιόνη
253 λείψεις τόδ’ ἁγνὸν τέμενος ἐναλίας θεοῦ ;
Ἀνδρομάχη
254 εἰ μὴ θανοῦμαί γ’ · εἰ δὲ μή , οὐ λείψω ποτέ .
Ἑρμιόνη
255 ὡς τοῦτ’ ἄραρε , κοὐ μενῶ πόσιν μολεῖν .
Ἀνδρομάχη
256 ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μὴν πρόσθεν ἐκδώσω μέ σοι .
Ἑρμιόνη
257 πῦρ σοι προσοίσω , κοὐ τὸ σὸν προσκέψομαι
Ἀνδρομάχη
258 σὺ δ’ οὖν κάταιθε · θεοὶ γὰρ εἴσονται τάδε .
Ἑρμιόνη
259 καὶ χρωτὶ δεινῶν τραυμάτων ἀλγηδόνας .
Ἀνδρομάχη
260 σφάζ’ , αἱμάτου θεᾶς βωμόν , μέτεισί σε .
Ἑρμιόνη
261 βάρβαρον σὺ θρέμμα καὶ σκληρὸν θράσος ,
262 ἐγκαρτερεῖς δὴ θάνατον ; ἀλλ’ ἐγώ σ’ ἕδρας
263 ἐκ τῆσδ’ ἑκοῦσαν ἐξαναστήσω τάχα ·
264 τοιόνδ’ ἔχω σου δέλεαρ . ἀλλὰ γὰρ λόγους
265 κρύψω , τὸ δ’ ἔργον αὐτὸ σημανεῖ τάχα .
266 κάθησ’ ἑδραία · καὶ γὰρ εἰ πέριξ σ’ ἔχοι
267 τηκτὸς μόλυβδος , ἐξαναστήσω σ’ ἐγὼ
268 πρὶν πέποιθας παῖδ’ Ἀχιλλέως μολεῖν .