Ὀρέστης
957 σοφόν τι χρῆμα τοῦ διδάξαντος βροτοὺς
958 λόγους ἀκούειν τῶν ἐναντίων πάρα .
959 ἐγὼ γὰρ εἰδὼς τῶνδε σύγχυσιν δόμων
960 ἔριν τε τὴν σὴν καὶ γυναικὸς Ἕκτορος ,
961 φυλακὰς ἔχων ἔμιμνον , εἴτ’ αὐτοῦ μενεῖς
962 εἴτ’ ἐκφοβηθεῖσ’ αἰχμαλωτίδος φόνῳ
963 γυναικὸς οἴκων τῶνδ’ ἀπηλλάχθαι θέλεις .
964 ἦλθον δὲ σὰς μὲν οὐ σέβων ἐπιστολάς ,
965 εἰ δ’ ἐνδιδοίης , ὥσπερ ἐνδίδως , λόγον ,
966 πέμψων σ’ ἀπ’ οἴκων τῶνδ’ . ἐμὴ γὰρ οὖσα πρὶν
967 σὺν τῷδε ναίεις ἀνδρὶ σοῦ πατρὸς κάκῃ ,
968 ὃς πρὶν τὰ Τροίας εἰσβαλεῖν ὁρίσματα
969 γυναῖκ’ ἐμοί σε δοὺς ὑπέσχεθ’ ὕστερον
970 τῷ νῦν σ’ ἔχοντι , Τρῳάδ’ εἰ πέρσοι πόλιν .
971 ἐπεὶ δ’ Ἀχιλλέως δεῦρ’ ἐνόστησεν γόνος ,
972 σῷ μὲν συνέγνων πατρί , τὸν δ’ ἐλισσόμην
973 γάμους ἀφεῖναι σούς , ἐμὰς λέγων τύχας
974 καὶ τὸν παρόντα δαίμον’ , ὡς φίλων μὲν ἂν
975 γήμαιμ’ ἀπ’ ἀνδρῶν , ἔκτοθεν δ’ οὐ ῥᾳδίως ,
976 φεύγων ἀπ’ οἴκων ἃς ἐγὼ φεύγω φυγάς .
977 ὃ δ’ ἦν ὑβριστὴς εἴς τ’ ἐμῆς μητρὸς φόνον
978 τάς θ’ αἱματωποὺς θεὰς ὀνειδίζων ἐμοί .
979 κἀγὼ ταπεινὸς ὢν τύχαις ταῖς οἴκοθεν
980 ἤλγουν μὲν ἤλγουν , συμφοραῖς δ’ ἠνειχόμην ,
981 σῶν δὲ στερηθεὶς ᾠχόμην ἄκων γάμων .
982 νῦν οὖν , ἐπειδὴ περιπετεῖς ἔχεις τύχας
983 καὶ ξυμφορὰν τήνδ’ εἰσπεσοῦσ’ ἀμηχανεῖς ,
984 ἄξω σ’ ἀπ’ οἴκων καὶ πατρὸς δώσω χερί .
985 τὸ συγγενὲς γὰρ δεινόν , ἔν τε τοῖς κακοῖς
986 οὐκ ἔστιν οὐδὲν κρεῖσσον οἰκείου φίλου .