Ἀγαμέμνων
49 Ἐγένοντο Λήδᾳ Θεστιάδι τρεῖς παρθένοι ,
50 Φοίβη Κλυταιμήστρα τ’ , ἐμὴ ξυνάορος ,
51 Ἑλένη τε · ταύτης οἱ τὰ πρῶτ’ ὠλβισμένοι
52 μνηστῆρες ἦλθον Ἑλλάδος νεανίαι .
53 δειναὶ δ’ ἀπειλαὶ καὶ κατ’ ἀλλήλων φόνος
54 ξυνίσταθ’ , ὅστις μὴ λάβοι τὴν παρθένον .
55 τὸ πρᾶγμα δ’ ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεῳ πατρί ,
56 δοῦναί τε μὴ δοῦναί τε , τῆς τύχης ὅπως
57 ἅψαιτ’ ἄριστα . καί νιν εἰσῆλθεν τάδε ·
58 ὅρκους συνάψαι δεξιάς τε συμβαλεῖν
59 μνηστῆρας ἀλλήλοισι καὶ δι’ ἐμπύρων
60 σπονδὰς καθεῖναι κἀπαράσασθαι τάδε ·
61 ὅτου γυνὴ γένοιτο Τυνδαρὶς κόρη ,
62 τούτῳ ξυναμυνεῖν , εἴ τις ἐκ δόμων λαβὼν
63 οἴχοιτο τόν τ’ ἔχοντ’ ἀπωθοίη λέχους ,
64 κἀπιστρατεύσειν καὶ κατασκάψειν πόλιν
65 Ἕλλην’ ὁμοίως βάρβαρόν θ’ ὅπλων μέτα .
66 ἐπεὶ δ’ ἐπιστώθησαν — εὖ δέ πως γέρων
67 ὑπῆλθεν αὐτοὺς Τυνδάρεως πυκνῇ φρενί —
68 δίδωσ’ ἑλέσθαι θυγατρὶ μνηστήρων ἕνα ,
69 ὅτου πνοαὶ φέροιεν Ἀφροδίτης φίλαι .
70 ἣ δ’ εἵλεθ’ , ὅς σφε μήποτ’ ὤφελεν λαβεῖν ,
71 Μενέλαον . ἐλθὼν δ’ ἐκ Φρυγῶν ὁ τὰς θεὰς
72 κρίνων ὅδ’ , ὡς ὁ μῦθος Ἀργείων ἔχει ,
73 Λακεδαίμον’ , ἀνθηρὸς μὲν εἱμάτων στολῇ
74 χρυσῷ δὲ λαμπρός , βαρβάρῳ χλιδήματι ,
75 ἐρῶν ἐρῶσαν ᾤχετ’ ἐξαναρπάσας
76 Ἑλένην πρὸς Ἴδης βούσταθμ’ , ἔκδημον λαβὼν
77 Μενέλαον . ὃ δὲ καθ’ Ἑλλάδ’ οἰστρήσας δρόμῳ
78 ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται ,
79 ὡς χρὴ βοηθεῖν τοῖσιν ἠδικημένοις .
80 τοὐντεῦθεν οὖν Ἕλληνες ᾄξαντες δορί ,
81 τεύχη λαβόντες στενόπορ’ Αὐλίδος βάθρα
82 ἥκουσι τῆσδε , ναυσὶν ἀσπίσιν θ’ ὁμοῦ
83 ἵπποις τε πολλοῖς ἅρμασίν τ’ ἠσκημένοι .
84 κἀμὲ στρατηγεῖν { κἆτα Μενέλεω χάριν }
85 εἵλοντο , σύγγονόν γε . τἀξίωμα δὲ
86 ἄλλος τις ὤφελ’ ἀντ’ ἐμοῦ λαβεῖν τόδε .
87 ἠθροισμένου δὲ καὶ ξυνεστῶτος στρατοῦ
88 ἥμεσθ’ ἀπλοίᾳ χρώμενοι κατ’ Αὐλίδα .
89 Κάλχας δ’ ὁ μάντις ἀπορίᾳ κεχρημένοις
90 ἀνεῖλεν Ἰφιγένειαν ἣν ἔσπειρ’ ἐγὼ
91 Ἀρτέμιδι θῦσαι τῇ τόδ’ οἰκούσῃ πέδον ,
92 καὶ πλοῦν τ’ ἔσεσθαι καὶ κατασκαφὰς Φρυγῶν
93 [ θύσασι , μὴ θύσασι δ’ οὐκ εἶναι τάδε . ]
94 κλύων δ’ ἐγὼ ταῦτ’ , ὀρθίῳ κηρύγματι
95 Ταλθύβιον εἶπον πάντ’ ἀφιέναι στρατόν ,
96 ὡς οὔποτ’ ἂν τλὰς θυγατέρα κτανεῖν ἐμήν .
97 οὗ δή μ’ ἀδελφὸς πάντα προσφέρων λόγον
98 ἔπεισε τλῆναι δεινά . κἀν δέλτου πτυχαῖς
99 γράψας ἔπεμψα πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμὴν
100 πέμπειν Ἀχιλλεῖ θυγατέρ’ ὡς γαμουμένην ,
101 τό τ’ ἀξίωμα τἀνδρὸς ἐκγαυρούμενος ,
102 συμπλεῖν τ’ Ἀχαιοῖς οὕνεκ’ οὐ θέλοι λέγων ,
103 εἰ μὴ παρ’ ἡμῶν εἶσιν ἐς Φθίαν λέχος ·
104 πειθὼ γὰρ εἶχον τήνδε πρὸς δάμαρτ’ ἐμήν ,
105 [ ψευδῆ συνάψας ἀντὶ παρθένου γάμον . ]
106 [ μόνοι δ’ Ἀχαιῶν ἴσμεν ὡς ἔχει τάδε ]
107 [ Κάλχας Ὀδυσσεὺς Μενέλεώς θ’ . ἃ δ’ οὐ καλῶς ]
108 [ ἔγνων τότ’ , αὖθις μεταγράφω καλῶς πάλιν ]
109 [ ἐς τήνδε δέλτον , ἣν κατ’ εὐφρόνης σκιὰν ]
110 [ λύοντα καὶ συνδοῦντά μ’ εἰσεῖδες , γέρον . ]
111 [ ἀλλ’ εἶα χώρει τάσδ’ ἐπιστολὰς λαβὼν ]
112 [ πρὸς Ἄργος . ἃ δὲ κέκευθε δέλτος ἐν πτυχαῖς , ]
113 [ λόγῳ φράσω σοι πάντα τἀγγεγραμμένα · ]
114 [ πιστὸς γὰρ ἀλόχῳ τοῖς τ’ ἐμοῖς δόμοισιν εἶ . ]
1 Ὦ πρέσβυ , δόμων τῶνδε πάροιθεν
στεῖχε .