Ἰφιγένεια
1211 εἰ μὲν τὸν Ὀρφέως εἶχον , ὦ πάτερ , λόγον ,
1212 πείθειν ἐπᾴδουσ’ , ὥσθ’ ὁμαρτεῖν μοι πέτρας ,
1213 κηλεῖν τε τοῖς λόγοισιν οὓς ἐβουλόμην ,
1214 ἐνταῦθ’ ἂν ἦλθον · νῦν δέ , τἀπ’ ἐμοῦ σοφά ,
1215 δάκρυα παρέξω · ταῦτα γὰρ δυναίμεθ’ ἄν .
1216 ἱκετηρίαν δὲ γόνασιν ἐξάπτω σέθεν
1217 τὸ σῶμα τοὐμόν , ὅπερ ἔτικτεν ἥδε σοι ,
1218 μή μ’ ἀπολέσῃς ἄωρον · ἡδὺ γὰρ τὸ φῶς
1219 βλέπειν · τὰ δ’ ὑπὸ γῆς μή μ’ ἰδεῖν ἀναγκάσῃς .
1220 πρώτη σ’ ἐκάλεσα πατέρα καὶ σὺ παῖδ’ ἐμέ ·
1221 πρώτη δὲ γόνασι σοῖσι σῶμα δοῦσ’ ἐμὸν
1222 φίλας χάριτας ἔδωκα κἀντεδεξάμην .
1223 λόγος δ’ ὁ μὲν σὸς ἦν ὅδ’ · Ἆρά σ’ , ὦ τέκνον ,
1224 εὐδαίμον’ ἀνδρὸς ἐν δόμοισιν ὄψομαι ,
1225 ζῶσάν τε καὶ θάλλουσαν ἀξίως ἐμοῦ ;
1226 οὑμὸς δ’ ὅδ’ ἦν αὖ περὶ σὸν ἐξαρτωμένης
1227 γένειον , οὗ νῦν ἀντιλάζυμαι χερί ·
1228 Τί δ’ ἆρ’ ἐγὼ σέ ; πρέσβυν ἆρ’ ἐσδέξομαι
1229 ἐμῶν φίλαισιν ὑποδοχαῖς δόμων , πάτερ ,
1230 πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς ;
1231 τούτων ἐγὼ μὲν τῶν λόγων μνήμην ἔχω ,
1232 σὺ δ’ ἐπιλέλησαι , καί μ’ ἀποκτεῖναι θέλεις .
1233 μή , πρός σε Πέλοπος καὶ πρὸς Ἀτρέως πατρὸς
1234 καὶ τῆσδε μητρός , ἣ πρὶν ὠδίνουσ’ ἐμὲ
1235 νῦν δευτέραν ὠδῖνα τήνδε λαμβάνει .
1236 τί μοι μέτεστι τῶν Ἀλεξάνδρου γάμων
1237 Ἑλένης τε ; πόθεν ἦλθ’ ἐπ’ ὀλέθρῳ τὠμῷ , πάτερ ;
1238 βλέψον πρὸς ἡμᾶς , ὄμμα δὸς φίλημά τε ,
1239 ἵν’ ἀλλὰ τοῦτο κατθανοῦσ’ ἔχω σέθεν
1240 μνημεῖον , ἢν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῇς λόγοις .
1241 ἀδελφέ , μικρὸς μὲν σύ γ’ ἐπίκουρος φίλοις ,
1242 ὅμως δὲ συνδάκρυσον , ἱκέτευσον πατρὸς
1243 τὴν σὴν ἀδελφὴν μὴ θανεῖν · αἴσθημά τοι
1244 κἀν νηπίοις γε τῶν κακῶν ἐγγίγνεται .
1245 ἰδοὺ σιωπῶν λίσσεταί σ’ ὅδ’ , ὦ πάτερ .
1246 ἀλλ’ αἴδεσαί με καὶ κατοίκτιρον βίου .
1247 ναί , πρὸς γενείου σ’ ἀντόμεσθα δύο φίλω ·
1248 ὃ μὲν νεοσσός ἐστιν , ἣ δ’ ηὐξημένη .
1249 ἓν συντεμοῦσα πάντα νικήσω λόγον ·
1250 τὸ φῶς τόδ’ ἀνθρώποισιν ἥδιστον βλέπειν ,
1251 τὰ νέρθε δ’ οὐδέν · μαίνεται δ’ ὃς εὔχεται
1252 θανεῖν . κακῶς ζῆν κρεῖσσον ἢ καλῶς θανεῖν .