Ἀγαμέμνων
1255 ἐγὼ τά τ’ οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή ,
1256 φιλῶ τ’ ἐμαυτοῦ τέκνα · μαινοίμην γὰρ ἄν .
1257 δεινῶς δ’ ἔχει μοι ταῦτα τολμῆσαι , γύναι ,
1258 δεινῶς δὲ καὶ μή · τοῦτο γὰρ πρᾶξαί με δεῖ .
1259 ὁρᾶθ’ ὅσον στράτευμα ναύφρακτον τόδε ,
1260 χαλκέων θ’ ὅπλων ἄνακτες Ἑλλήνων ὅσοι ,
1261 οἷς νόστος οὐκ ἔστ’ Ἰλίου πύργους ἔπι ,
1262 εἰ μή σε θύσω , μάντις ὡς Κάλχας λέγει ,
1263 οὐδ’ ἔστι Τροίας ἐξελεῖν κλεινὸν βάθρον .
1264 μέμηνε δ’ Ἀφροδίτη τις Ἑλλήνων στρατῷ
1265 πλεῖν ὡς τάχιστα βαρβάρων ἐπὶ χθόνα ,
1266 παῦσαί τε λέκτρων ἁρπαγὰς Ἑλληνικῶν ·
1267 οἳ τὰς ἐν Ἄργει παρθένους κτενοῦσί μου
1268 ὑμᾶς τε κἀμέ , θέσφατ’ εἰ λύσω θεᾶς .
1269 οὐ Μενέλεώς με καταδεδούλωται , τέκνον ,
1270 οὐδ’ ἐπὶ τὸ κείνου βουλόμενον ἐλήλυθα ,
1271 ἀλλ’ Ἑλλάς , δεῖ , κἂν θέλω κἂν μὴ θέλω ,
1272 θῦσαί σε · τούτου δ’ ἥσσονες καθέσταμεν .
1273 ἐλευθέραν γὰρ δεῖ νιν ὅσον ἐν σοί , τέκνον ,
1274 κἀμοὶ γενέσθαι , μηδὲ βαρβάροις ὕπο
1275 Ἕλληνας ὄντας λέκτρα συλᾶσθαι βίᾳ .