Ἄγγελος
1540 ἀλλ’ , ὦ φίλη δέσποινα , πᾶν πεύσῃ σαφῶς .
1541 λέξω δ’ ἀπ’ ἀρχῆς , ἤν τι μὴ σφαλεῖσά μου
1542 γνώμη ταράξῃ γλῶσσαν ἐν λόγοις ἐμήν .
1543 ἐπεὶ γὰρ ἱκόμεσθα τῆς Διὸς κόρης
1544 Ἀρτέμιδος ἄλσος λείμακάς τ’ ἀνθεσφόρους ,
1545 ἵν’ ἦν Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος ,
1546 σὴν παῖδ’ ἄγοντες , εὐθὺς Ἀργείων ὄχλος
1547 ἠθροίζεθ’ . ὡς δ’ ἐσεῖδεν Ἀγαμέμνων ἄναξ
1548 ἐπὶ σφαγὰς στείχουσαν εἰς ἄλσος κόρην ,
1549 ἀνεστέναξε , κἄμπαλιν στρέψας κάρα
1550 δάκρυε , πρόσθεν ὀμμάτων πέπλον προθείς .
1551 ἣ δὲ σταθεῖσα τῷ τεκόντι πλησίον
1552 ἔλεξε τοιάδ’ · Ὦ πάτερ , πάρειμί σοι ·
1553 τοὐμὸν δὲ σῶμα τῆς ἐμῆς ὑπὲρ πάτρας
1554 καὶ τῆς ἁπάσης Ἑλλάδος γαίας ὕπερ
1555 θῦσαι δίδωμ’ ἑκοῦσα πρὸς βωμὸν θεᾶς
1556 ἄγοντας , εἴπερ ἐστὶ θέσφατον τόδε .
1557 καὶ τοὐπ’ ἔμ’ εὐτυχεῖτε · καὶ νικηφόρου
1558 δώρου τύχοιτε πατρίδα τ’ ἐξίκοισθε γῆν .
1559 πρὸς ταῦτα μὴ ψαύσῃ τις Ἀργείων ἐμοῦ ·
1560 σιγῇ παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως .
1561 τοσαῦτ’ ἔλεξε · πᾶς δ’ ἐθάμβησεν κλύων
1562 εὐψυχίαν τε κἀρετὴν τῆς παρθένου .
1563 στὰς δ’ ἐν μέσῳ Ταλθύβιος , ᾧ τόδ’ ἦν μέλον ,
1564 εὐφημίαν ἀνεῖπε καὶ σιγὴν στρατῷ ·
1565 Κάλχας δ’ ὁ μάντις ἐς κανοῦν χρυσήλατον
1566 ἔθηκεν ὀξὺ χειρὶ φάσγανον σπάσας
1567 κολεῶν ἔσωθεν , κρᾶτά τ’ ἔστεψεν κόρης .
1568 ὁ παῖς δ’ ὁ Πηλέως ἐν κύκλῳ βωμὸν θεᾶς
1569 λαβὼν κανοῦν ἔβρεξε χέρνιβάς θ’ ὁμοῦ ,
1570 ἔλεξε δ’ · Ὦ παῖ Ζηνός , ὦ θηροκτόνε ,
1571 τὸ λαμπρὸν εἱλίσσουσ’ ἐν εὐφρόνῃ φάος ,
1572 δέξαι τὸ θῦμα τόδ’ ὅ γέ σοι δωρούμεθα
1573 στρατός τ’ Ἀχαιῶν { Ἀγαμέμνων ἄναξ θ’ ὁμοῦ , }
1574 ἄχραντον αἷμα καλλιπαρθένου δέρης ,
1575 καὶ δὸς γενέσθαι πλοῦν νεῶν ἀπήμονα
1576 Τροίας τε πέργαμ’ ἐξελεῖν ἡμᾶς δορί .
1577 ἐς γῆν δ’ Ἀτρεῖδαι πᾶς στρατός τ’ ἔστη βλέπων .
1578 [ ... ] ἱερεὺς δὲ φάσγανον λαβὼν ἐπεύξατο ,
1579 λαιμόν τ’ ἐπεσκοπεῖθ’ , ἵνα πλήξειεν ἄν ·
1580 ἐμοὶ δέ τ’ ἄλγος οὐ μικρὸν εἰσῄει φρενί ,
1581 κἄστην νενευκώς · θαῦμα δ’ ἦν αἴφνης ὁρᾶν .
1582 πληγῆς κτύπον γὰρ πᾶς τις ᾔσθετ’ ἂν σαφῶς ,
1583 τὴν παρθένον δ’ οὐκ εἶδεν οὗ γῆς εἰσέδυ .
1584 βοᾷ δ’ ἱερεύς , ἅπας δ’ ἐπήχησε στρατός ,
1585 ἄελπτον εἰσιδόντες ἐκ θεῶν τινος
1586 φάσμ’ , οὗ γε μηδ’ ὁρωμένου πίστις παρῆν ·
1587 ἔλαφος γὰρ ἀσπαίρουσ’ ἔκειτ’ ἐπὶ χθονὶ
1588 ἰδεῖν μεγίστη διαπρεπής τε τὴν θέαν ,
1589 ἧς αἵματι βωμὸς ἐραίνετ’ ἄρδην τῆς θεοῦ .
1590 κἀν τῷδε Κάλχας πῶς δοκεῖς χαίρων ἔφη ·
1591 Ὦ τοῦδ’ Ἀχαιῶν κοίρανοι κοινοῦ στρατοῦ ,
1592 ὁρᾶτε τήνδε θυσίαν , ἣν ἡ θεὸς
1593 προύθηκε βωμίαν , ἔλαφον ὀρειδρόμον ;
1594 ταύτην μάλιστα τῆς κόρης ἀσπάζεται ,
1595 ὡς μὴ μιάνῃ βωμὸν εὐγενεῖ φόνῳ .
1596 ἡδέως τε τοῦτ’ ἐδέξατο , καὶ πλοῦν οὔριον
1597 δίδωσιν ἡμῖν Ἰλίου τ’ ἐπιδρομάς .
1598 πρὸς ταῦτα πᾶς τις θάρσος αἶρε ναυβάτης ,
1599 χώρει τε πρὸς ναῦν · ὡς ἡμέρᾳ τῇδε δεῖ
1600 λιπόντας ἡμᾶς Αὐλίδος κοίλους μυχοὺς
1601 Αἴγαιον οἶδμα διαπερᾶν .
ἐπεὶ δ’ ἅπαν
1602 κατηνθρακώθη θῦμ’ ἐν Ἡφαίστου φλογί ,
1603 τὰ πρόσφορ’ ηὔξαθ’ , ὡς τύχοι νόστου στρατός .
1604 πέμπει δ’ Ἀγαμέμνων μ’ ὥστε σοι φράσαι τάδε ,
1605 λέγειν θ’ ὁποίας ἐκ θεῶν μοίρας κυρεῖ
1606 καὶ δόξαν ἔσχεν ἄφθιτον καθ’ Ἑλλάδα .
1607 ἐγὼ παρὼν δὲ καὶ τὸ πρᾶγμ’ ὁρῶν λέγω ·
1608 ἡ παῖς σαφῶς σοι πρὸς θεοὺς ἀφίπτατο .
1609 λύπης δ’ ἀφαίρει καὶ πόσει πάρες χόλον ·
1610 ἀπροσδόκητα δὲ βροτοῖς τὰ τῶν θεῶν ,
1611 σώζουσί θ’ οὓς φιλοῦσιν . ἦμαρ γὰρ τόδε
1612 θανοῦσαν εἶδε καὶ βλέπουσαν παῖδα σήν .