Διόνυσος
604 βάρβαροι γυναῖκες , οὕτως ἐκπεπληγμέναι φόβῳ
605 πρὸς πέδῳ πεπτώκατ’ ; ᾔσθησθ’ , ὡς ἔοικε , Βακχίου
606 διατινάξαντος { δῶμα Πενθέως · ἀλλ’ ἐξανίστατε }
607 σῶμα καὶ θαρσεῖτε σαρκὸς ἐξαμείψασαι τρόμον .
Χορός
608 ὦ φάος μέγιστον ἡμῖν εὐίου βακχεύματος ,
609 ὡς ἐσεῖδον ἀσμένη σε , μονάδ’ ἔχουσ’ ἐρημίαν .
Διόνυσος
610 εἰς ἀθυμίαν ἀφίκεσθ’ , ἡνίκ’ εἰσεπεμπόμην ,
611 Πενθέως ὡς ἐς σκοτεινὰς ὁρκάνας πεσούμενος ;
Χορός
612 πῶς γὰρ οὔ ; τίς μοι φύλαξ ἦν , εἰ σὺ συμφορᾶς τύχοις ;
613 ἀλλὰ πῶς ἠλευθερώθης ἀνδρὸς ἀνοσίου τυχών ;
Διόνυσος
614 αὐτὸς ἐξέσῳσ’ ἐμαυτὸν ῥᾳδίως ἄνευ πόνου .
Χορός
615 οὐδέ σου συνῆψε χεῖρε δεσμίοισιν ἐν βρόχοις ;