Ὀρέστης
226 μείνασ’ ἄκουσον , καὶ τάχ’ οὐκ ἄλλως ἐρεῖς .
Ἠλέκτρα
227 ἕστηκα · πάντως δ’ εἰμὶ σή · κρείσσων γὰρ εἶ .
Ὀρέστης
228 ἥκω φέρων σοι σοῦ κασιγνήτου λόγους .
Ἠλέκτρα
229 φίλτατ’ , ἆρα ζῶντος τεθνηκότος ;
Ὀρέστης
230 ζῇ · πρῶτα γάρ σοι τἀγάθ’ ἀγγέλλειν θέλω .
Ἠλέκτρα
231 εὐδαιμονοίης , μισθὸν ἡδίστων λόγων .
Ὀρέστης
232 κοινῇ δίδωμι τοῦτο νῷν ἀμφοῖν ἔχειν .
Ἠλέκτρα
233 ποῦ γῆς τλήμων τλήμονας φυγὰς ἔχων ;
Ὀρέστης
234 οὐχ ἕνα νομίζων φθείρεται πόλεως νόμον .
Ἠλέκτρα
235 οὔ που σπανίζων τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου ;
Ὀρέστης
236 ἔχει μέν , ἀσθενὴς δὲ δὴ φεύγων ἀνήρ .
Ἠλέκτρα
237 λόγον δὲ δὴ τίν’ ἦλθες ἐκ κείνου φέρων ;
Ὀρέστης
238 εἰ ζῇς , ὅπως τε ζῶσα συμφορᾶς ἔχεις .
Ἠλέκτρα
239 οὐκοῦν ὁρᾷς μου πρῶτον ὡς ξηρὸν δέμας .
Ὀρέστης
240 λύπαις γε συντετηκός , ὥστε με στένειν .
Ἠλέκτρα
241 καὶ κρᾶτα πλόκαμόν τ’ ἐσκυθισμένον ξυρῷ .
Ὀρέστης
242 δάκνει σ’ ἀδελφὸς τε θανὼν ἴσως πατήρ .
Ἠλέκτρα
243 οἴμοι , τί γάρ μοι τῶνδέ γ’ ἐστὶ φίλτερον ;
Ὀρέστης
244 φεῦ φεῦ · τί δαὶ σὺ σῷ κασιγνήτῳ , δοκεῖς ;
Ἠλέκτρα
245 ἀπὼν ἐκεῖνος , οὐ παρὼν ἡμῖν φίλος .
Ὀρέστης
246 ἐκ τοῦ δὲ ναίεις ἐνθάδ’ ἄστεως ἑκάς ;