Ἑκάβη
585 ὦ θύγατερ , οὐκ οἶδ’ εἰς ὅ τι βλέψω κακῶν ,
586 πολλῶν παρόντων · ἢν γὰρ ἅψωμαί τινος ,
587 τόδ’ οὐκ ἐᾷ με , παρακαλεῖ δ’ ἐκεῖθεν αὖ
588 λύπη τις ἄλλη διάδοχος κακῶν κακοῖς .
589 καὶ νῦν τὸ μὲν σὸν ὥστε μὴ στένειν πάθος
590 οὐκ ἂν δυναίμην ἐξαλείψασθαι φρενός ·
591 τὸ δ’ αὖ λίαν παρεῖλες ἀγγελθεῖσά μοι
592 γενναῖος . οὔκουν δεινόν , εἰ γῆ μὲν κακὴ
593 τυχοῦσα καιροῦ θεόθεν εὖ στάχυν φέρει ,
594 χρηστὴ δ’ ἁμαρτοῦσ’ ὧν χρεὼν αὐτὴν τυχεῖν
595 κακὸν δίδωσι καρπόν , ἀνθρώποις δ’ ἀεὶ
596 ὁ μὲν πονηρὸς οὐδὲν ἄλλο πλὴν κακός ,
597 ὁ δ’ ἐσθλὸς ἐσθλός , οὐδὲ συμφορᾶς ὕπο
598 φύσιν διέφθειρ’ , ἀλλὰ χρηστός ἐστ’ ἀεί ;
599 ἆρ’ οἱ τεκόντες διαφέρουσιν ἢ τροφαί ;
600 ἔχει γε μέντοι καὶ τὸ θρεφθῆναι καλῶς
601 δίδαξιν ἐσθλοῦ · τοῦτο δ’ ἤν τις εὖ μάθῃ ,
602 οἶδεν τό γ’ αἰσχρόν , κανόνι τοῦ καλοῦ μαθών .
603 καὶ ταῦτα μὲν δὴ νοῦς ἐτόξευσεν μάτην ·
604 σὺ δ’ ἐλθὲ καὶ σήμηνον Ἀργείοις τάδε ,
605 μὴ θιγγάνειν μοι μηδέν’ , ἀλλ’ εἴργειν ὄχλον ,
606 τῆς παιδός . ἔν τοι μυρίῳ στρατεύματι
607 ἀκόλαστος ὄχλος ναυτική τ’ ἀναρχία
608 κρείσσων πυρός , κακὸς δ’ ὁ μή τι δρῶν κακόν .
609 σὺ δ’ αὖ λαβοῦσα τεῦχος , ἀρχαία λάτρι ,
610 βάψασ’ ἔνεγκε δεῦρο ποντίας ἁλός ,
611 ὡς παῖδα λουτροῖς τοῖς πανυστάτοις ἐμήν ,
612 νύμφην τ’ ἄνυμφον παρθένον τ’ ἀπάρθενον ,
613 λούσω προθῶμαί θ’ — ὡς μὲν ἀξία , πόθεν ;
614 οὐκ ἂν δυναίμην · ὡς δ’ ἔχω — τί γὰρ πάθω ; —
615 κόσμον τ’ ἀγείρασ’ αἰχμαλωτίδων πάρα ,
616 αἵ μοι πάρεδροι τῶνδ’ ἔσω σκηνωμάτων
617 ναίουσιν , εἴ τις τοὺς νεωστὶ δεσπότας
618 λαθοῦσ’ ἔχει τι κλέμμα τῶν αὑτῆς δόμων .
619 ὦ σχήματ’ οἴκων , ὦ ποτ’ εὐτυχεῖς δόμοι ,
620 ὦ πλεῖστ’ ἔχων κάλλιστά τ’ , εὐτεκνώτατε
621 Πρίαμε , γεραιά θ’ ἥδ’ ἐγὼ μήτηρ τέκνων ,
622 ὡς ἐς τὸ μηδὲν ἥκομεν , φρονήματος
623 τοῦ πρὶν στερέντες . εἶτα δῆτ’ ὀγκούμεθα ,
624 ὃ μέν τις ἡμῶν πλουσίοις ἐν δώμασιν ,
625 ὃ δ’ ἐν πολίταις τίμιος κεκλημένος .
626 τὰ δ’ οὐδὲν ἄλλως , φροντίδων βουλεύματα
627 γλώσσης τε κόμποι . κεῖνος ὀλβιώτατος ,
628 ὅτῳ κατ’ ἦμαρ τυγχάνει μηδὲν κακόν . [ ... ]