Θεράπαινα
663 Ἑκάβῃ φέρω τόδ’ ἄλγος · ἐν κακοῖσι δὲ
664 οὐ ῥᾴδιον βροτοῖσιν εὐφημεῖν στόμα .
Χορός
665 καὶ μὴν περῶσα τυγχάνει δόμων ὕπερ
666 ἥδ’ , ἐς δὲ καιρὸν σοῖσι φαίνεται λόγοις .
Θεράπαινα
667 παντάλαινα κἄτι μᾶλλον λέγω ,
668 δέσποιν’ , ὄλωλας κοὐκέτ’ εἶ , βλέπουσα φῶς ,
669 ἄπαις ἄνανδρος ἄπολις ἐξεφθαρμένη .
Ἑκάβη
670 οὐ καινὸν εἶπας , εἰδόσιν δ’ ὠνείδισας .
671 ἀτὰρ τί νεκρὸν τόνδε μοι Πολυξένης
672 ἥκεις κομίζουσ’ , ἧς ἀπηγγέλθη τάφος
673 πάντων Ἀχαιῶν διὰ χερὸς σπουδὴν ἔχειν ;
Θεράπαινα
674 ἥδ’ οὐδὲν οἶδεν , ἀλλά μοι Πολυξένην
675 θρηνεῖ , νέων δὲ πημάτων οὐχ ἅπτεται .
Ἑκάβη
676 οἲ ’γὼ τάλαινα · μῶν τὸ βακχεῖον κάρα
677 τῆς θεσπιῳδοῦ δεῦρο Κασάνδρας φέρεις ;
Θεράπαινα
678 ζῶσαν λέλακας , τὸν θανόντα δ’ οὐ στένεις
679 τόνδ’ · ἀλλ’ ἄθρησον σῶμα γυμνωθὲν νεκροῦ ,
680 εἴ σοι φανεῖται θαῦμα καὶ παρ’ ἐλπίδας .
Ἑκάβη
681 οἴμοι , βλέπω δὴ παῖδ’ ἐμὸν τεθνηκότα ,
682 Πολύδωρον , ὅν μοι Θρῂξ ἔσῳζ’ οἴκοις ἀνήρ .
683 ἀπωλόμην δύστηνος , οὐκέτ’ εἰμὶ δή .
684 τέκνον τέκνον ,
685 αἰαῖ , κατάρχομαι γόων ,
686 βακχεῖον ἐξ ἀλάστορος
687 ἀρτιμαθῆ νόμον .