Ἑκάβη
886 τί δ’ ; οὐ γυναῖκες εἷλον Αἰγύπτου τέκνα
887 καὶ Λῆμνον ἄρδην ἀρσένων ἐξῴκισαν ;
888 ἀλλ’ ὣς γενέσθω · τόνδε μὲν μέθες λόγον ,
889 πέμψον δέ μοι τήνδ’ ἀσφαλῶς διὰ στρατοῦ
890 γυναῖκα . καὶ σὺ Θρῃκὶ πλαθεῖσα ξένῳ
891 λέξον · Καλεῖ σ’ ἄνασσα δή ποτ’ Ἰλίου
892 Ἑκάβη , σὸν οὐκ ἔλασσον κείνης χρέος ,
893 καὶ παῖδας · ὡς δεῖ καὶ τέκν’ εἰδέναι λόγους
894 τοὺς ἐξ ἐκείνης . τὸν δὲ τῆς νεοσφαγοῦς
895 Πολυξένης ἐπίσχες , Ἀγάμεμνον , τάφον ,
896 ὡς τώδ’ ἀδελφὼ πλησίον μιᾷ φλογί ,
897 δισσὴ μέριμνα μητρί , κρυφθῆτον χθονί .
Ἀγαμέμνων
898 ἔσται τάδ’ οὕτω · καὶ γὰρ εἰ μὲν ἦν στρατῷ
899 πλοῦς , οὐκ ἂν εἶχον τήνδε σοι δοῦναι χάριν ·
900 νῦν δ’ , οὐ γὰρ ἵησ’ οὐρίους πνοὰς θεός ,
901 μένειν ἀνάγκη πλοῦν ὁρῶντ’ ἐς ἥσυχον .
902 γένοιτο δ’ εὖ πως · πᾶσι γὰρ κοινὸν τόδε ,
903 ἰδίᾳ θ’ ἑκάστῳ καὶ πόλει , τὸν μὲν κακὸν
904 κακόν τι πάσχειν , τὸν δὲ χρηστὸν εὐτυχεῖν . [ ... ] [ ... ]