Χορός
317 ἐλθοῦσ’ ἐς οἴκους , τὰ πάντ’ ἐπίσταται ,
318 τῆς ποντίας Νηρῇδος ἐκγόνου κόρης ,
319 πυθοῦ πόσιν σὸν Θεονόης , εἴτ’ ἔστ’ ἔτι
320 εἴτ’ ἐκλέλοιπε φέγγος · ἐκμαθοῦσα δ’ εὖ
321 πρὸς τὰς τύχας τὸ χάρμα τοὺς γόους τ’ ἔχε .
322 πρὶν δ’ οὐδὲν ὀρθῶς εἰδέναι , τί σοι πλέον
323 λυπουμένῃ γένοιτ’ ἄν ; ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ ·
324 τάφον λιποῦσα τόνδε σύμμειξον κόρῃ ·
325 ὅθενπερ εἴσῃ πάντα τἀληθῆ μαθεῖν
326 ἔχουσ’ ἐν οἴκοις τοῖσδε , τί βλέπεις πρόσω ;
327 θέλω δὲ κἀγὼ σοὶ συνεισελθεῖν δόμους
328 καὶ συμπυθέσθαι παρθένου θεσπίσματα ·
329 γυναῖκα γὰρ δὴ συμπονεῖν γυναικὶ χρή .
Ἑλένη
330 φίλαι , λόγους ἐδεξάμαν ·
331 βᾶτε βᾶτε δ’ ἐς δόμους ,
332 ἀγῶνας ἐντὸς οἴκων
333 ὡς πύθησθε τοὺς ἐμούς .
Χορός
334 θέλουσαν οὐ μόλις καλεῖς .
Ἑλένη
335 ἰὼ μέλεος ἁμέρα .
336 τίν’ ἄρα τάλαινα τίνα δακρυόεντα
337 λόγον ἀκούσομαι ;
Χορός
338 μὴ πρόμαντις ἀλγέων
339 προλάμβαν’ , φίλα , γόους .
Ἑλένη
340 τί μοι πόσις μέλεος ἔτλα ;
341 πότερα δέρκεται φάος
342 τέθριππά θ’ ἁλίου κέλευθά τ’ ἀστέρων ,
344 ’ν νέκυσι κατὰ χθονὸς
345 τὰν χρόνιον ἔχει τύχαν ;