Ἑλένη
894 ὦ παρθέν’ , ἱκέτις ἀμφὶ σὸν πίτνω γόνυ
895 καὶ προσκαθίζω θᾶκον οὐκ εὐδαίμονα
896 ὑπέρ τ’ ἐμαυτῆς τοῦδέ θ’ , ὃν μόλις ποτὲ
897 λαβοῦσ’ ἐπ’ ἀκμῆς εἰμι κατθανόντ’ ἰδεῖν ·
898 μή μοι κατείπῃς σῷ κασιγνήτῳ πόσιν
899 τόνδ’ εἰς ἐμὰς ἥκοντα φιλτάτας χέρας ,
900 σῷσον δέ , λίσσομαί σε · συγγόνῳ δὲ σῷ
901 τὴν εὐσέβειαν μὴ προδῷς τὴν σήν ποτε ,
902 χάριτας πονηρὰς κἀδίκους ὠνουμένη .
903 μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὴν βίαν , τὰ κτητὰ δὲ
904 κτᾶσθαι κελεύει πάντας οὐκ ἐς ἁρπαγάς .
905 [ ἐατέος δ’ ὁ πλοῦτος ἄδικός τις ὤν . ]
906 κοινὸς γάρ ἐστιν οὐρανὸς πᾶσιν βροτοῖς
907 καὶ γαῖ’ , ἐν ᾗ χρὴ δώματ’ ἀναπληρουμένους
908 τἀλλότρια μὴ σχεῖν μηδ’ ἀφαιρεῖσθαι βίᾳ .
909 ἡμᾶς δὲ καιρίως μέν , ἀθλίως δ’ ἐμοί ,
910 Ἑρμῆς ἔδωκε πατρὶ σῷ σῴζειν πόσει
911 τῷδ’ ὃς πάρεστι κἀπολάζυσθαι θέλει .
912 πῶς οὖν θανὼν ἂν ἀπολάβοι ; κεῖνος δὲ πῶς
913 τὰ ζῶντα τοῖς θανοῦσιν ἀποδοίη ποτ’ ἄν ;
914 ἤδη τὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τοῦ πατρὸς σκόπει ·
915 πότερον ὁ δαίμων χὡ θανὼν τὰ τῶν πέλας
916 βούλοιντ’ ἂν ἢ οὐ βούλοιντ’ ἂν ἀποδοῦναι πάλιν ;
917 δοκῶ μέν . οὔκουν χρή σε συγγόνῳ πλέον
918 νέμειν ματαίῳ μᾶλλον ἢ χρηστῷ πατρί .
919 εἰ δ’ οὖσα μάντις καὶ τὰ θεῖ’ ἡγουμένη
920 τὸ μὲν δίκαιον τοῦ πατρὸς διαφθερεῖς ,
921 τῷ δ’ οὐ δικαίῳ συγγόνῳ σώσεις χάριν ,
922 αἰσχρὸν τὰ μέν σε θεῖα πάντ’ ἐξειδέναι ,
923 τά τ’ ὄντα καὶ μέλλοντα , τὰ δὲ δίκαια μή .
924 τήν τ’ ἀθλίαν ἔμ’ , οἷσιν ἔγκειμαι κακοῖς ,
925 ῥῦσαι , πάρεργον δοῦσα τοῦτο τῆς τύχης ·
926 Ἑλένην γὰρ οὐδεὶς ὅστις οὐ στυγεῖ βροτῶν ·
927 ἣ κλῄζομαι καθ’ Ἑλλάδ’ ὡς προδοῦσ’ ἐμὸν
928 πόσιν Φρυγῶν ᾤκησα πολυχρύσους δόμους .
929 ἢν δ’ Ἑλλάδ’ ἔλθω κἀπιβῶ Σπάρτης { πάλιν } ,
930 κλύοντες εἰσιδόντες ὡς τέχναις θεῶν
931 ὤλοντ’ , ἐγὼ δὲ προδότις οὐκ ἄρ’ ἦ φίλων ,
932 πάλιν μ’ ἀνάξουσ’ ἐς τὸ σῶφρον αὖθις αὖ ,
933 ἑδνώσομαί τε θυγατέρ’ , ἣν οὐδεὶς γαμεῖ ,
934 τὴν δ’ ἐνθάδ’ ἐκλιποῦσ’ ἀλητείαν πικρὰν
935 ὄντων ἐν οἴκοις χρημάτων ὀνήσομαι .
936 κεἰ μὲν θανὼν ὅδ’ ἐν πυρᾷ κατεσφάγη ,
937 πρόσω σφ’ ἀπόντα δακρύοις ἂν ἠγάπων ·
938 νῦν δ’ ὄντα καὶ σωθέντ’ ἀφαιρεθήσομαι ;
939 μὴ δῆτα , παρθέν’ , ἀλλά σ’ ἱκετεύω τόδε ·
940 δὸς τὴν χάριν μοι τήνδε καὶ μιμοῦ τρόπους
941 πατρὸς δικαίου · παισὶ γὰρ κλέος τόδε
942 κάλλιστον , ὅστις ἐκ πατρὸς χρηστοῦ γεγὼς
943 ἐς ταὐτὸν ἦλθε τοῖς τεκοῦσι τοὺς τρόπους .