Μενελέως
947 ἐγὼ σὸν οὔτ’ ἂν προσπεσεῖν τλαίην γόνυ
948 οὔτ’ ἂν δακρῦσαι βλέφαρα · τὴν Τροίαν γὰρ ἂν
949 δειλοὶ γενόμενοι πλεῖστον αἰσχύνοιμεν ἄν .
950 καίτοι λέγουσιν ὡς πρὸς ἀνδρὸς εὐγενοῦς
951 ἐν ξυμφοραῖσι δάκρυ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν βαλεῖν .
952 ἀλλ’ οὐχὶ τοῦτο τὸ καλόν , εἰ καλὸν τόδε ,
953 αἱρήσομαι ’γὼ πρόσθε τῆς εὐψυχίας .
954 ἀλλ’ , εἰ μὲν ἄνδρα σοι δοκεῖ σῷσαι ξένον
955 ζητοῦντά γ’ ὀρθῶς ἀπολαβεῖν δάμαρτ’ ἐμήν ,
956 ἀπόδος τε καὶ πρὸς σῷσον · εἰ δὲ μὴ δοκεῖ ,
957 ἐγὼ μὲν οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ πολλάκις
958 ἄθλιος ἂν εἴην , σὺ δὲ γυνὴ κακὴ φανῇ .
959 ἃ δ’ ἄξι’ ἡμῶν καὶ δίκαι’ ἡγούμεθα
960 καὶ σῆς μάλιστα καρδίας ἀνθάψεται ,
961 λέξω τάδ’ ἀμφὶ μνῆμα σοῦ πατρὸς πόθῳ ·
962 ὦ γέρον , ὃς οἰκεῖς τόνδε λάινον τάφον ,
963 ἀπόδος , ἀπαιτῶ τὴν ἐμὴν δάμαρτά σε ,
964 ἣν Ζεὺς ἔπεμψε δεῦρό σοι σῴζειν ἐμοί .
965 οἶδ’ οὕνεκ’ ἡμῖν οὔποτ’ ἀποδώσεις θανών ·
966 ἀλλ’ ἥδε πατέρα νέρθεν ἀνακαλούμενον
967 οὐκ ἀξιώσει τὸν πρὶν εὐκλεέστατον
968 κακῶς ἀκοῦσαι · κυρία γάρ ἐστι νῦν .
969 ὦ νέρτερ’ Ἅιδη , καὶ σὲ σύμμαχον καλῶ ,
970 ὃς πόλλ’ ἐδέξω τῆσδ’ ἕκατι σώματα
971 πεσόντα τὠμῷ φασγάνῳ , μισθὸν δ’ ἔχεις ·
972 ἢ νῦν ἐκείνους ἀπόδος ἐμψύχους πάλιν ,
973 ἢ τήνδε πατρὸς εὐσεβοῦς ἀνάγκασον
974 κρείσσω φανεῖσαν τἀμά γ’ ἀποδοῦναι λέχη .
975 εἰ δ’ ἐμὲ γυναῖκα τὴν ἐμὴν συλήσετε ,
976 ἅ σοι παρέλιπεν ἥδε τῶν λόγων , φράσω .
977 ὅρκοις κεκλῄμεθ’ , ὡς μάθῃς , ὦ παρθένε ,
978 πρῶτον μὲν ἐλθεῖν διὰ μάχης σῷ συγγόνῳ
979 κἀκεῖνον ἢ ’μὲ δεῖ θανεῖν · ἁπλοῦς λόγος .
980 ἢν δ’ ἐς μὲν ἀλκὴν μὴ πόδ’ ἀντιθῇ ποδί ,
981 λιμῷ δὲ θηρᾷ τύμβον ἱκετεύοντε νώ ,
982 κτανεῖν δέδοκται τήνδε μοι κἄπειτ’ ἐμὸν
983 πρὸς ἧπαρ ὦσαι δίστομον ξίφος τόδε
984 τύμβου ’πὶ νώτοις τοῦδ’ , ἵν’ αἵματος ῥοαὶ
985 τάφου καταστάζωσι · κεισόμεσθα δὲ
986 νεκρὼ δύ’ ἑξῆς τῷδ’ ἐπὶ ξεστῷ τάφῳ ,
987 ἀθάνατον ἄλγος σοί , ψόγος δὲ σῷ πατρί .
988 οὐ γὰρ γαμεῖ τήνδ’ οὔτε σύγγονος σέθεν
989 οὔτ’ ἄλλος οὐδείς · ἀλλ’ ἐγώ σφ’ ἀπάξομαι ,
990 εἰ μὴ πρὸς οἴκους δυνάμεθ’ , ἀλλὰ πρὸς νεκρούς .
991 τί ταῦτα ; δακρύοις ἐς τὸ θῆλυ τρεπόμενος
992 ἐλεινὸς ἦν ἂν μᾶλλον ἢ δραστήριος .
993 κτεῖν’ , εἰ δοκεῖ σοι · δυσκλεᾶς γὰρ οὐ κτενεῖς ·
994 μᾶλλόν γε μέντοι τοῖς ἐμοῖς πείθου λόγοις ,
995 ἵν’ ᾖς δικαία καὶ δάμαρτ’ ἐγὼ λάβω .