Ἐυρυσθεύς
983 γύναι , σάφ’ ἴσθι μή με θωπεύσοντά σε ,
984 μηδ’ ἄλλο μηδὲν τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι
985 λέξονθ’ ὅθεν χρὴ δειλίαν ὀφλεῖν τινα .
986 ἐγὼ δὲ νεῖκος οὐχ ἑκὼν τόδ’ ἠράμην ·
987 ᾔδη γε σοὶ μὲν αὐτανέψιος γεγώς ,
988 τῷ σῷ δὲ παιδὶ συγγενὴς Ἡρακλέει .
989 ἀλλ’ εἴτ’ ἔχρῃζον εἴτε μή — θεὸς γὰρ ἦν —
990 Ἥρα με κάμνειν τήνδ’ ἔθηκε τὴν νόσον .
991 ἐπεὶ δ’ ἐκείνῳ δυσμένειαν ἠράμην
992 κἄγνων ἀγῶνα τόνδ’ ἀγωνιούμενος ,
993 πολλῶν σοφιστὴς πημάτων ἐγιγνόμην
994 καὶ πόλλ’ ἔτικτον νυκτὶ συνθακῶν ἀεί ,
995 ὅπως διώσας καὶ κατακτείνας ἐμοὺς
996 ἐχθροὺς τὸ λοιπὸν μὴ συνοικοίην φόβῳ ,
997 εἰδὼς μὲν οὐκ ἀριθμὸν ἀλλ’ ἐτητύμως
998 ἄνδρ’ ὄντα τὸν σὸν παῖδα · καὶ γὰρ ἐχθρὸς ὢν
999 ἀκούσεται { ’μοί } γ’ ἐσθλὰ χρηστὸς ὢν ἀνήρ .
1000 κείνου δ’ ἀπαλλαχθέντος οὐκ ἐχρῆν μ’ ἄρα
1001 μισούμενον πρὸς τῶνδε καὶ ξυνειδότα
1002 ἔχθραν πατρῴαν , πάντα κινῆσαι πέτρον ,
1003 κτείνοντα κἀκβάλλοντα καὶ τεχνώμενον ;
1004 τοιαῦτα δρῶντι τἄμ’ ἐγίγνετ’ ἀσφαλῆ .
1005 οὔκουν σύ γ’ ἀναλαβοῦσα τὰς ἐμὰς τύχας
1006 ἐχθροῦ λέοντος δυσγενῆ βλαστήματα
1007 ἤλαυνες ἂν κακοῖσιν , ἀλλὰ σωφρόνως
1008 εἴασας οἰκεῖν Ἄργος ; οὔτιν’ ἂν πίθοις .
1009 νῦν οὖν ἐπειδή μ’ οὐ διώλεσαν τότε
1010 πρόθυμον ὄντα , τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις
1011 οὐχ ἁγνός εἰμι τῷ κτανόντι κατθανών ·
1012 πόλις τ’ ἀφῆκε σωφρονοῦσα , τὸν θεὸν
1013 μεῖζον τίουσα τῆς ἐμῆς ἔχθρας πολύ .
1014 προσεῖπας , ἀντήκουσας · ἐντεῦθεν δὲ χρὴ
1015 τὸν προστρόπαιον τόν τε γενναῖον καλεῖν .
1016 οὕτω γε μέντοι τἄμ’ ἔχεις · θανεῖν μὲν οὐ
1017 χρῄζω , λιπὼν δ’ ἂν οὐδὲν ἀχθοίμην βίον .
1017a [ ... ]
1017b [ ... ]
1017c [ ... ]