Ἡρακλῆς
1255 ἄκουε δή νυν , ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις
1256 πρὸς νουθετήσεις σάς · ἀναπτύξω δέ σοι
1257 ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν .
1258 πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ’ ἐγενόμην , ὅστις κτανὼν
1259 μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν
1260 ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην ἐμέ .
1261 ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῇ γένους
1262 ὀρθῶς , ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους .
1263 Ζεὺς δ’ — ὅστις ὁ Ζεύς — πολέμιόν μ’ ἐγείνατο
1264 Ἥρᾳ — σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῇς , γέρον ·
1265 πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι σὲ ἐγώ ·
1266 ἔτ’ ἐν γάλακτί τ’ ὄντι γοργωποὺς ὄφεις
1267 ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς
1268 ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος , ὡς ὀλοίμεθα .
1269 ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι’ ἐκτησάμην
1270 ἡβῶντα , μόχθους οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν ;
1271 ποίους ποτ’ ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους
1272 Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ
1273 κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα ;
1274 τήν τ’ ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα
1275 ὕδραν φονεύσας μυρίων τ’ ἄλλων πόνων
1276 διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην ,
1277 Ἅιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος
1278 ὅπως πορεύσαιμ’ ἐντολαῖς Εὐρυσθέως .
1279 τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ’ ἔτλην τάλας πόνον ,
1280 παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς .
1281 ἥκω δ’ ἀνάγκης ἐς τόδ’ · οὔτ’ ἐμαῖς φίλαις
1282 Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον · ἢν δὲ καὶ μένω ,
1283 ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων
1284 εἶμ’ ; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω .
1285 ἀλλ’ Ἄργος ἔλθω ; πῶς , ἐπεὶ φεύγω πάτραν ;
1286 φέρ’ ἀλλ’ ἐς ἄλλην δή τιν’ ὁρμήσω πόλιν ;
1287 κἄπειθ’ ὑποβλεπώμεθ’ ὡς ἐγνωσμένοι ,
1288 γλώσσης πικροῖς κέντροισι κλῃδουχούμενοι ·
1289 Οὐχ οὗτος ὁ Διός , ὃς τέκν’ ἔκτεινέν ποτε
1290 δάμαρτά τ’ ; οὐ γῆς τῆσδ’ ἀποφθαρήσεται ;
1291 κεκλημένῳ δὲ φωτὶ μακαρίῳ ποτὲ
1292 αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν · ᾧ δ’ ἀεὶ κακῶς
1293 ἔστ’ , οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν .
1294 ἐς τοῦτο δ’ ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε ·
1295 φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με
1296 μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν
1297 πηγαί τε ποταμῶν , καὶ τὸν ἁρματήλατον
1298 Ἰξίον’ ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι .
1299 καὶ ταῦτ’ ἄριστα μηδέν’ Ἑλλήνων μ’ ὁρᾶν ,
1300 ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι .
1301 τί δῆτά με ζῆν δεῖ ; τί κέρδος ἕξομεν
1302 βίον γ’ ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι ;
1303 χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ
1304 { κρόουσ’ Ὀλυμπίου } Ζηνὸς ἀρβύλῃ πόδα .
1305 ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο ,
1306 ἄνδρ’ Ἑλλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις
1307 ἄνω κάτω στρέψασα . — τοιαύτῃ θεῷ
1308 τίς ἂν προσεύχοιθ’ ; ἣ γυναικὸς οὕνεκα
1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας
1310 Ἑλλάδος ἀπώλεσ’ οὐδὲν ὄντας αἰτίους .