Τροφός
284 ἐς πάντ’ ἀφῖγμαι κοὐδὲν εἴργασμαι πλέον ·
285 οὐ μὴν ἀνήσω γ’ οὐδὲ νῦν προθυμίας ,
286 ὡς ἂν παροῦσα καὶ σύ μοι ξυμμαρτυρῇς
287 οἵα πέφυκα δυστυχοῦσι δεσπόταις .
288 ἄγ’ , ὦ φίλη παῖ , τῶν πάροιθε μὲν λόγων
289 λαθώμεθ’ ἄμφω , καὶ σύ θ’ ἡδίων γενοῦ
290 στυγνὴν ὀφρὺν λύσασα καὶ γνώμης ὁδόν ,
291 ἐγώ θ’ ὅπῃ σοι μὴ καλῶς τόθ’ εἱπόμην
292 μεθεῖσ’ ἐπ’ ἄλλον εἶμι βελτίω λόγον .
293 κεἰ μὲν νοσεῖς τι τῶν ἀπορρήτων κακῶν ,
294 γυναῖκες αἵδε συγκαθιστάναι νόσον ·
295 εἰ δ’ ἔκφορός σοι συμφορὰ πρὸς ἄρσενας ,
296 λέγ’ , ὡς ἰατροῖς πρᾶγμα μηνυθῇ τόδε .
297 εἶἑν · τί σιγᾷς ; οὐκ ἐχρῆν σιγᾶν , τέκνον ,
298 ἀλλ’ ἤ μ’ ἐλέγχειν , εἴ τι μὴ καλῶς λέγω ,
299 ἢ τοῖσιν εὖ λεχθεῖσι συγχωρεῖν λόγοις .
300 φθέγξαι τι , δεῦρ’ ἄθρησον . — ὦ τάλαιν’ ἐγώ ,
301 γυναῖκες , ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους ,
302 ἴσον δ’ ἄπεσμεν τῷ πρίν · οὔτε γὰρ τότε
303 λόγοις ἐτέγγεθ’ ἥδε νῦν τ’ οὐ πείθεται . —
304 ἀλλ’ ἴσθι μέντοι — πρὸς τάδ’ αὐθαδεστέρα
305 γίγνου θαλάσσης — εἰ θανῇ , προδοῦσα σοὺς
306 παῖδας πατρῴων μὴ μεθέξοντας δόμων ,
307 μὰ τὴν ἄνασσαν ἱππίαν Ἀμαζόνα ,
308 ἣ σοῖς τέκνοισι δεσπότην ἐγείνατο
309 νόθον φρονοῦντα γνήσι’ , οἶσθά νιν καλῶς ,
310 Ἱππόλυτον
Φαίδρα
οἴμοι .
Τροφός
θιγγάνει σέθεν τόδε ;