Ἱππόλυτος
983 πάτερ , μένος μὲν ξύστασίς τε σῶν φρενῶν
984 δεινή · τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἔχον καλοὺς λόγους ,
985 εἴ τις διαπτύξειεν , οὐ καλὸν τόδε .
986 ἐγὼ δ’ ἄκομψος εἰς ὄχλον δοῦναι λόγον ,
987 ἐς ἥλικας δὲ κὠλίγους σοφώτερος .
988 ἔχει δὲ μοῖραν καὶ τόδ’ · οἱ γὰρ ἐν σοφοῖς
989 φαῦλοι παρ’ ὄχλῳ μουσικώτεροι λέγειν .
990 ὅμως δ’ ἀνάγκη , ξυμφορᾶς ἀφιγμένης ,
991 γλῶσσάν μ’ ἀφεῖναι . πρῶτα δ’ ἄρξομαι λέγειν ,
992 ὅθεν μ’ ὑπῆλθες πρῶτον ὡς διαφθερῶν
993 κοὐκ ἀντιλέξοντ’ . εἰσορᾷς φάος τόδε
994 καὶ γαῖαν · ἐν τοῖσδ’ οὐκ ἔνεστ’ ἀνὴρ ἐμοῦ ,
995 οὐδ’ ἢν σὺ μὴ φῇς , σωφρονέστερος γεγώς .
996 ἐπίσταμαι γὰρ πρῶτα μὲν θεοὺς σέβειν ,
997 φίλοις τε χρῆσθαι μὴ ἀδικεῖν πειρωμένοις ,
998 ἀλλ’ οἷσιν αἰδὼς μήτ’ ἐπαγγέλλειν κακὰ
999 μήτ’ ἀνθυπουργεῖν αἰσχρὰ τοῖσι χρωμένοις ·
1000 οὐκ ἐγγελαστὴς τῶν ὁμιλούντων , πάτερ ,
1001 ἀλλ’ αὑτὸς οὐ παροῦσι κἀγγὺς ὢν φίλοις .
1002 ἑνὸς δ’ ἄθικτος , ᾧ με νῦν ἑλεῖν δοκεῖς ·
1003 λέχους γὰρ ἐς τόδ’ ἡμέρας ἁγνὸν δέμας ·
1004 οὐκ οἶδα πρᾶξιν τήνδε πλὴν λόγῳ κλύων
1005 γραφῇ τε λεύσσων · οὐδὲ ταῦτα γὰρ σκοπεῖν
1006 πρόθυμός εἰμι , παρθένον ψυχὴν ἔχων .
1007 καὶ δὴ τὸ σῶφρον τοὐμὸν οὐ πείθει σ’ · ἴτω ·
1008 δεῖ δή σε δεῖξαι τῷ τρόπῳ διεφθάρην .
1009 πότερα τὸ τῆσδε σῶμ’ ἐκαλλιστεύετο
1010 πασῶν γυναικῶν ; ἢ σὸν οἰκήσειν δόμον
1011 ἔγκληρον εὐνὴν προσλαβὼν ἐπήλπισα ;
1012 μάταιος ἆρ’ ἦν , οὐδαμοῦ μὲν οὖν φρενῶν .
1013 ἀλλ’ ὡς τυραννεῖν ἡδύ ; τοῖσι σώφροσιν
1014 ἥκιστά γ’ , εἰ μὴ τὰς φρένας διέφθορεν
1015 θνητῶν ὅσοισιν ἁνδάνει μοναρχία .
1016 ἐγὼ δ’ ἀγῶνας μὲν κρατεῖν Ἑλληνικοὺς
1017 πρῶτος θέλοιμ’ ἄν , ἐν πόλει δὲ δεύτερος
1018 σὺν τοῖς ἀρίστοις εὐτυχεῖν ἀεὶ φίλοις .
1019 πράσσειν τε γὰρ πάρεστι , κίνδυνός τ’ ἀπὼν
1020 κρείσσω δίδωσι τῆς τυραννίδος χάριν .
1021 ἓν οὐ λέλεκται τῶν ἐμῶν , τὰ δ’ ἄλλ’ ἔχεις ·
1022 εἰ μὲν γὰρ ἦν μοι μάρτυς οἷός εἰμ’ ἐγώ ,
1023 καὶ τῆσδ’ ὁρώσης φέγγος ἠγωνιζόμην ,
1024 ἔργοις ἂν εἶδες τοὺς κακοὺς διεξιών ·
1025 νῦν δ’ ὅρκιόν σοι Ζῆνα καὶ πέδον χθονὸς
1026 ὄμνυμι τῶν σῶν μήποθ’ ἅψασθαι γάμων
1027 μηδ’ ἂν θελῆσαι μηδ’ ἂν ἔννοιαν λαβεῖν .
1028 ἦ τἄρ’ ὀλοίμην ἀκλεὴς ἀνώνυμος ,
1029 ἄπολις ἄοικος , φυγὰς ἀλητεύων χθόνα ,
1030 καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ δέξαιτό μου
1031 σάρκας θανόντος , εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ .
1032 εἰ δ’ ἥδε δειμαίνουσ’ ἀπώλεσεν βίον
1033 οὐκ οἶδ’ · ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν .
1034 ἐσωφρόνησεν οὐκ ἔχουσα σωφρονεῖν ,
1035 ἡμεῖς δ’ ἔχοντες οὐ καλῶς ἐχρώμεθα .