Ἱππόλυτος
1090 ἄραρεν , ὡς ἔοικεν · τάλας ἐγώ ·
1091 ὡς οἶδα μὲν ταῦτ’ , οἶδα δ’ οὐχ ὅπως φράσω .
1092 φιλτάτη μοι δαιμόνων Λητοῦς κόρη ,
1093 σύνθακε , συγκύναγε , φευξόμεσθα δὴ
1094 κλεινὰς Ἀθήνας . ἀλλὰ χαιρέτω πόλις
1095 καὶ γαῖ’ Ἐρεχθέως · πέδον Τροζήνιον ,
1096 ὡς ἐγκαθηβᾶν πόλλ’ ἔχεις εὐδαίμονα ,
1097 χαῖρ’ · ὕστατον γάρ σ’ εἰσορῶν προσφθέγγομαι .
1098 ἴτ’ νέοι μοι τῆσδε γῆς ὁμήλικες ,
1099 προσείπαθ’ ἡμᾶς καὶ προπέμψατε χθονός ·
1100 ὡς οὔποτ’ ἄλλον ἄνδρα σωφρονέστερον
1101 ὄψεσθε , κεἰ μὴ ταῦτ’ ἐμῷ δοκεῖ πατρί . [ ... ]
Χορός
1102 μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’ , ὅταν φρένας ἔλθῃ ,
1103 λύπας παραιρεῖ · ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων
1104 λείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων ·
1105 ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται , μετὰ δ’ ἵσταται ἀνδράσιν
1106 αἰὼν
1107 πολυπλάνητος αἰεί .
1111 εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι ,
1112 τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν ·
1115 δόξα δὲ μήτ’ ἀτρεκὴς μήτ’ αὖ παράσημος ἐνείη ·
1116 ῥᾴδια δ’ ἤθεα τὸν αὔριον μεταβαλλομένα χρόνον αἰεὶ
1118 βίον συνευτυχοίην .