Ἄρτεμις
1389 τλῆμον , οἵᾳ συμφορᾷ συνεζύγης ·
1390 τὸ δ’ εὐγενές σε τῶν φρενῶν ἀπώλεσεν .
Ἱππόλυτος
1391 ἔα ·
θεῖον ὀδμῆς πνεῦμα · καὶ γὰρ ἐν κακοῖς
1392 ὢν ᾐσθόμην σου κἀνεκουφίσθην δέμας ·
1393 ἔστ’ ἐν τόποισι τοισίδ’ Ἄρτεμις θεά .
Ἄρτεμις
1394 τλῆμον , ἔστι , σοί γε φιλτάτη θεῶν .
Ἱππόλυτος
1395 ὁρᾷς με , δέσποιν’ , ὡς ἔχω , τὸν ἄθλιον ;
Ἄρτεμις
1396 ὁρῶ · κατ’ ὄσσων δ’ οὐ θέμις βαλεῖν δάκρυ .
Ἱππόλυτος
1397 οὐκ ἔστι σοι κυναγὸς οὐδ’ ὑπηρέτης ,
Ἄρτεμις
1398 οὐ δῆτ’ · ἀτάρ μοι προσφιλής γ’ ἀπόλλυσαι .
Ἱππόλυτος
1399 οὐδ’ ἱππονώμας οὐδ’ ἀγαλμάτων φύλαξ .
Ἄρτεμις
1400 Κύπρις γὰρ πανοῦργος ὧδ’ ἐμήσατο .
Ἱππόλυτος
1401 ὤμοι · φρονῶ δὴ δαίμον’ μ’ ἀπώλεσεν .
Ἄρτεμις
1402 τιμῆς ἐμέμφθη σωφρονοῦντι δ’ ἤχθετο .
Ἱππόλυτος
1403 τρεῖς ὄντας ἡμᾶς ὤλεσ’ , ᾔσθημαι , Κύπρις .
Ἄρτεμις
1404 πατέρα γε καὶ σὲ καὶ τρίτην ξυνάορον .
Ἱππόλυτος
1405 ᾤμωξα τοίνυν καὶ πατρὸς δυσπραξίας .
Ἄρτεμις
1406 ἐξηπατήθη δαίμονος βουλεύμασιν .
Ἱππόλυτος
1407 δυστάλας σὺ τῆσδε συμφορᾶς , πάτερ .
Θησεύς
1408 ὄλωλα , τέκνον , οὐδέ μοι χάρις βίου .
Ἱππόλυτος
1409 στένω σὲ μᾶλλον ’μὲ τῆς ἁμαρτίας .
Θησεύς
1410 εἰ γὰρ γενοίμην , τέκνον , ἀντὶ σοῦ νεκρός .