Προφῆτις
1327 ἤκουσα · καὶ σὺ δ’ ὠμὸς ὢν ἁμαρτάνεις .
Ἴων
1328 οὐ χρή με τοὺς κτείνοντας ἀνταπολλύναι ;
Προφῆτις
1329 προγονοῖς δάμαρτες δυσμενεῖς ἀεί ποτε .
Ἴων
1330 ἡμεῖς δὲ μητρυιαῖς γε πάσχοντες κακῶς .
Προφῆτις
1331 μὴ ταῦτα · λείπων ἱερὰ καὶ στείχων πάτραν [ ... ]
Ἴων
1332 τί δή με δρᾶσαι νουθετούμενον χρεών ;
Προφῆτις
1333 καθαρὸς Ἀθήνας ἔλθ’ ὑπ’ οἰωνῶν καλῶν .
Ἴων
1334 καθαρὸς ἅπας τοι πολεμίους ὃς ἂν κτάνῃ .
Προφῆτις
1335 μὴ σύ γε · παρ’ ἡμῶν δ’ ἔκλαβ’ οὓς ἔχω λόγους .
Ἴων
1336 λέγοις ἄν · εὔνους δ’ οὖσ’ ἐρεῖς ὅσ’ ἂν λέγῃς .
Προφῆτις
1337 ὁρᾷς τόδ’ ἄγγος χερὸς ὑπ’ ἀγκάλαις ἐμαῖς ;
Ἴων
1338 ὁρῶ παλαιὰν ἀντίπηγ’ ἐν στέμμασιν .
Προφῆτις
1339 ἐν τῇδέ σ’ ἔλαβον νεόγονον βρέφος ποτέ .
Ἴων
1340 τί φῄς ; μῦθος εἰσενήνεκται νέος .
Προφῆτις
1341 σιγῇ γὰρ εἶχον αὐτά · νῦν δὲ δείκνυμεν .
Ἴων
1342 πῶς οὖν ἔκρυπτες τόδε λαβοῦσ’ ἡμᾶς πάλαι ;
Προφῆτις
1343 θεός σ’ ἐβούλετ’ ἐν δόμοις ἔχειν λάτριν .
Ἴων
1344 νῦν δ’ οὐχὶ χρῄζει ; τῷ τόδε γνῶναί με χρή ;
Προφῆτις
1345 πατέρα κατειπὼν τῆσδέ σ’ ἐκπέμπει χθονός .
Ἴων
1346 σὺ δ’ ἐκ κελευσμῶν πόθεν σῴζεις τάδε ;
Προφῆτις
1347 ἐνθύμιόν μοι τότε τίθησι Λοξίας [ ... ]