Ἴων
1512 ὦ μεταβαλοῦσα μυρίους ἤδη βροτῶν
1513 καὶ δυστυχῆσαι καὖθις αὖ πρᾶξαι καλῶς ,
1514 Τύχη , παρ’ οἵαν ἤλθομεν στάθμην βίου
1515 μητέρα φονεῦσαι καὶ παθεῖν ἀνάξια .
1516 φεῦ ·
ἆρ’ ἐν φαενναῖς ἡλίου περιπτυχαῖς
1517 ἔνεστι πάντα τάδε καθ’ ἡμέραν μαθεῖν ;
1518 φίλον μὲν οὖν σ’ εὕρημα , μῆτερ , ηὕρομεν ,
1519 καὶ τὸ γένος οὐδὲν μεμπτόν , ὡς ἡμῖν , τόδε ·
1520 τὰ δ’ ἄλλα πρὸς σὲ βούλομαι μόνην φράσαι .
1521 δεῦρ’ ἔλθ’ · ἐς οὖς γὰρ τοὺς λόγους εἰπεῖν θέλω
1522 καὶ περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον .
1523 ὅρα σύ , μῆτερ · μὴ σφαλεῖσ’ ἃ παρθένοις
1524 ἐγγίγνεται νοσήματ’ ἐς κρυπτοὺς γάμους ,
1525 ἔπειτα τῷ θεῷ προστίθης τὴν αἰτίαν ,
1526 καὶ τοὐμὸν αἰσχρὸν ἀποφυγεῖν πειρωμένη ,
1527 Φοίβῳ τεκεῖν με φῄς , τεκοῦσ’ οὐκ ἐκ θεοῦ ;
Κρέουσα
1528 μὰ τὴν παρασπίζουσαν ἅρμασίν ποτε
1529 Νίκην Ἀθηνᾶν Ζηνὶ γηγενεῖς ἔπι ,
1530 οὐκ ἔστιν ὅστις σοι πατὴρ θνητῶν , τέκνον ,
1531 ἀλλ’ ὅσπερ ἐξέθρεψε , Λοξίας ἄναξ .
Ἴων
1532 πῶς οὖν τὸν αὑτοῦ παῖδ’ ἔδωκ’ ἄλλῳ πατρὶ
1533 Ξούθου τέ φησι παῖδά μ’ ἐκπεφυκέναι ;