Μήδεια
364 κακῶς πέπρακται πανταχῇ · τίς ἀντερεῖ ;
365 ἀλλ’ οὔτι ταύτῃ ταῦτα , μὴ δοκεῖτέ πω .
366 ἔτ’ εἴσ’ ἀγῶνες τοῖς νεωστὶ νυμφίοις
367 καὶ τοῖσι κηδεύσασιν οὐ σμικροὶ πόνοι .
368 δοκεῖς γὰρ ἄν με τόνδε θωπεῦσαί ποτε ,
369 εἰ μή τι κερδαίνουσαν ἢ τεχνωμένην ;
370 οὐδ’ ἂν προσεῖπον οὐδ’ ἂν ἡψάμην χεροῖν .
371 ὃ δ’ ἐς τοσοῦτον μωρίας ἀφίκετο ,
372 ὥστ’ ἐξὸν αὐτῷ τἄμ’ ἑλεῖν βουλεύματα
373 γῆς ἐκβαλόντι , τήνδ’ ἀφῆκεν ἡμέραν
374 μεῖναί μ’ , ἐν ᾗ τρεῖς τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν νεκροὺς
375 θήσω , πατέρα τε καὶ κόρην πόσιν τ’ ἐμόν .
376 πολλὰς δ’ ἔχουσα θανασίμους αὐτοῖς ὁδούς ,
377 οὐκ οἶδ’ ὁποίᾳ πρῶτον ἐγχειρῶ , φίλαι ·
378 πότερον ὑφάψω δῶμα νυμφικὸν πυρί ,
379 ἢ θηκτὸν ὤσω φάσγανον δι’ ἥπάτος ,
380 σιγῇ δόμους ἐσβᾶσ’ , ἵν’ ἔστρωται λέχος .
381 ἀλλ’ ἕν τί μοι πρόσαντες · εἰ ληφθήσομαι
382 δόμους ὑπεσβαίνουσα καὶ τεχνωμένη ,
383 θανοῦσα θήσω τοῖς ἐμοῖς ἐχθροῖς γέλων .
384 κράτιστα τὴν εὐθεῖαν , ᾗ πεφύκαμεν
385 σοφαὶ μάλιστα , φαρμάκοις αὐτοὺς ἑλεῖν .
386 εἶἑν ·
καὶ δὴ τεθνᾶσι · τίς με δέξεται πόλις ;
387 τίς γῆν ἄσυλον καὶ δόμους ἐχεγγύους
388 ξένος παρασχὼν ῥύσεται τοὐμὸν δέμας ;
389 οὐκ ἔστι . μείνασ’ οὖν ἔτι σμικρὸν χρόνον ,
390 ἢν μέν τις ἡμῖν πύργος ἀσφαλὴς φανῇ ,
391 δόλῳ μέτειμι τόνδε καὶ σιγῇ φόνον ·
392 ἢν δ’ ἐξελαύνῃ ξυμφορά μ’ ἀμήχανος ,
393 αὐτὴ ξίφος λαβοῦσα , κεἰ μέλλω θανεῖν ,
394 κτενῶ σφε , τόλμης δ’ εἶμι πρὸς τὸ καρτερόν .
395 οὐ γὰρ μὰ τὴν δέσποιναν ἣν ἐγὼ σέβω
396 μάλιστα πάντων καὶ ξυνεργὸν εἱλόμην ,
397 Ἑκάτην , μυχοῖς ναίουσαν ἑστίας ἐμῆς ,
398 χαίρων τις αὐτῶν τοὐμὸν ἀλγυνεῖ κέαρ .
399 πικροὺς δ’ ἐγώ σφιν καὶ λυγροὺς θήσω γάμους ,
400 πικρὸν δὲ κῆδος καὶ φυγὰς ἐμὰς χθονός .
401 ἀλλ’ εἶα · φείδου μηδὲν ὧν ἐπίστασαι ,
402 Μήδεια , βουλεύουσα καὶ τεχνωμένη ·
403 ἕρπ’ ἐς τὸ δεινόν · νῦν ἀγὼν εὐψυχίας .
404 ὁρᾷς ἃ πάσχεις · οὐ γέλωτα δεῖ σ’ ὀφλεῖν
405 τοῖς Σισυφείοις τοῖς τ’ Ἰάσονος γάμοις ,
406 γεγῶσαν ἐσθλοῦ πατρὸς Ἡλίου τ’ ἄπο .
407 ἐπίστασαι δέ · πρὸς δὲ καὶ πεφύκαμεν
408 γυναῖκες , ἐς μὲν ἔσθλ’ ἀμηχανώταται ,
409 κακῶν δὲ πάντων τέκτονες σοφώταται .