Ἠλέκτρα
1 Οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινὸν ὧδ’ εἰπεῖν ἔπος
2 οὐδὲ πάθος οὐδὲ ξυμφορὰ θεήλατος ,
3 ἧς οὐκ ἂν ἄραιτ’ ἄχθος ἀνθρώπου φύσις .
4 ὁ γὰρ μακάριος — κοὐκ ὀνειδίζω τύχας —
5 Διὸς πεφυκώς , ὡς λέγουσι , Τάνταλος
6 κορυφῆς ὑπερτέλλοντα δειμαίνων πέτρον
7 ἀέρι ποτᾶται · καὶ τίνει ταύτην δίκην ,
8 ὡς μὲν λέγουσιν , ὅτι θεοῖς ἄνθρωπος ὢν
9 κοινῆς τραπέζης ἀξίωμ’ ἔχων ἴσον ,
10 ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν , αἰσχίστην νόσον .
11 οὗτος φυτεύει Πέλοπα , τοῦ δ’ Ἀτρεὺς ἔφυ ,
12 ᾧ στέμματα ξήνασ’ ἐπέκλωσεν θεὰ
13 ἔριν , Θυέστῃ πόλεμον ὄντι συγγόνῳ
14 θέσθαι . τί τἄρρητ’ ἀναμετρήσασθαί με δεῖ ;
15 ἔδαισε δ’ οὖν νιν τέκν’ ἀποκτείνας Ἀτρεύς .
16 Ἀτρέως δέ · τὰς γὰρ ἐν μέσῳ σιγῶ τύχας ·
17 ὁ κλεινός , εἰ δὴ κλεινός , Ἀγαμέμνων ἔφυ
18 Μενέλεώς τε Κρήσσης μητρὸς Ἀερόπης ἄπο .
19 γαμεῖ δ’ ὃ μὲν δὴ τὴν θεοῖς στυγουμένην
20 Μενέλαος Ἑλένην , ὃ δὲ Κλυταιμήστρας λέχος
21 ἐπίσημον εἰς Ἕλληνας Ἀγαμέμνων ἄναξ ·
22 ᾧ παρθένοι μὲν τρεῖς ἔφυμεν ἐκ μιᾶς ,
23 Χρυσόθεμις Ἰφιγένειά τ’ Ἠλέκτρα τ’ ἐγώ ,
24 ἄρσην δ’ Ὀρέστης , μητρὸς ἀνοσιωτάτης ,
25 ἣ πόσιν ἀπείρῳ περιβαλοῦσ’ ὑφάσματι
26 ἔκτεινεν · ὧν δ’ ἕκατι , παρθένῳ λέγειν
27 οὐ καλόν · ἐῶ τοῦτ’ ἀσαφὲς ἐν κοινῷ σκοπεῖν .
28 Φοίβου δ’ ἀδικίαν μὲν τί δεῖ κατηγορεῖν ;
29 πείθει δ’ Ὀρέστην μητέρ’ ἥ σφ’ ἐγείνατο
30 κτεῖναι , πρὸς οὐχ ἅπαντας εὔκλειαν φέρον .
31 ὅμως δ’ ἀπέκτειν’ οὐκ ἀπειθήσας θεῷ ·
32 κἀγὼ μετέσχον , οἷα δὴ γυνή , φόνου .
33 [ Πυλάδης θ’ , ὃς ἡμῖν συγκατείργασται τάδε . ]
34 ἐντεῦθεν ἀγρίᾳ συντακεὶς νόσῳ [ νοσεῖ ]
35 τλήμων Ὀρέστης ὅδε πεσὼν ἐν δεμνίοις
36 κεῖται , τὸ μητρὸς δ’ αἷμά νιν τροχηλατεῖ
37 μανίαισιν · ὀνομάζειν γὰρ αἰδοῦμαι θεὰς
38 εὐμενίδας , αἳ τόνδ’ ἐξαμιλλῶνται φόβῳ .
39 ἕκτον δὲ δὴ τόδ’ ἦμαρ ἐξ ὅτου σφαγαῖς
40 θανοῦσα μήτηρ πυρὶ καθήγνισται δέμας ,
41 ὧν οὔτε σῖτα διὰ δέρης ἐδέξατο ,
42 οὐ λούτρ’ ἔδωκε χρωτί · χλανιδίων δ’ ἔσω
43 κρυφθείς , ὅταν μὲν σῶμα κουφισθῇ νόσου ,
44 ἔμφρων δακρύει , ποτὲ δὲ δεμνίων ἄπο
45 πηδᾷ δρομαῖος , πῶλος ὣς ὑπὸ ζυγοῦ .
46 ἔδοξε δ’ Ἄργει τῷδε μήθ’ ἡμᾶς στέγαις ,
47 μὴ πυρὶ δέχεσθαι , μήτε προσφωνεῖν τινα
48 μητροκτονοῦντας · κυρία δ’ ἥδ’ ἡμέρα ,
49 ἐν ᾗ διοίσει ψῆφον Ἀργείων πόλις ,
50 εἰ χρὴ θανεῖν νὼ λευσίμῳ πετρώματι .
51 [ ἢ φάσγανον θήξαντ’ ἐπ’ αὐχένος βαλεῖν . ]
52 ἐλπίδα δὲ δή τιν’ ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν ·
53 ἥκει γὰρ ἐς γῆν Μενέλεως Τροίας ἄπο ,
54 λιμένα δὲ Ναυπλίειον ἐκπληρῶν πλάτῃ
55 ἀκταῖσιν ὁρμεῖ , δαρὸν ἐκ Τροίας χρόνον
56 ἄλαισι πλαγχθείς · τὴν δὲ δὴ πολύστονον
57 Ἑλένην , φυλάξας νύκτα , μή τις εἰσιδὼν
58 μεθ’ ἡμέραν στείχουσαν , ὧν ὑπ’ Ἰλίῳ
59 παῖδες τεθνᾶσιν , ἐς πέτρων ἔλθῃ βολάς ,
60 προύπεμψεν ἐς δῶμ’ ἡμέτερον · ἔστιν δ’ ἔσω
61 κλαίουσ’ ἀδελφὴν συμφοράν τε δωμάτων .
62 ἔχει δὲ δή τιν’ ἀλγέων παραψυχήν ·
63 ἣν γὰρ κατ’ οἴκους ἔλιφ’ , ὅτ’ ἐς Τροίαν ἔπλει ,
64 παρθένον ἐμῇ τε μητρὶ παρέδωκεν τρέφειν
65 Μενέλαος ἀγαγὼν Ἑρμιόνην Σπάρτης ἄπο ,
66 ταύτῃ γέγηθε κἀπιλήθεται κακῶν .
67 βλέπω δὲ πᾶσαν εἰς ὁδόν , πότ’ ὄψομαι
68 Μενέλαον ἥκονθ’ · ὡς τά γ’ ἄλλ’ ἐπ’ ἀσθενοῦς
69 ῥώμης ὀχούμεθ’ , ἤν τι μὴ κείνου πάρα
70 σωθῶμεν . ἄπορον χρῆμα δυστυχῶν δόμος .