Ἠλέκτρα
126 ὦ φύσις , ἐν ἀνθρώποισιν ὡς μέγ’ εἶ κακόν ,
127 σωτήριόν τε τοῖς καλῶς κεκτημένοις .
128 εἴδετε παρ’ ἄκρας ὡς ἀπέθρισεν τρίχας ,
129 σῴζουσα κάλλος ; ἔστι δ’ ἡ πάλαι γυνή .
130 θεοί σε μισήσειαν , ὥς μ’ ἀπώλεσας
131 καὶ τόνδε πᾶσάν θ’ Ἑλλάδα . ὦ τάλαιν’ ἐγώ ·
132 αἵδ’ αὖ πάρεισι τοῖς ἐμοῖς θρηνήμασι
133 φίλαι ξυνῳδοί · τάχα μεταστήσουσ’ ὕπνου
134 τόνδ’ ἡσυχάζοντ’ , ὄμμα δ’ ἐκτήξουσ’ ἐμὸν
135 δακρύοις , ἀδελφὸν ὅταν ὁρῶ μεμηνότα .
136 [ ὦ φίλταται γυναῖκες , ἡσύχῳ ποδὶ ]
137 [ χωρεῖτε , μὴ ψοφεῖτε , μηδ’ ἔστω κτύπος . ]
138 [ φιλία γὰρ ἡ σὴ πρευμενὴς μέν , ἀλλ’ ἐμοὶ ]
139 [ τόνδ’ ἐξεγεῖραι συμφορὰ γενήσεται . ]
Χορός
140 σῖγα σῖγα , λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλης
141 τίθετε , μὴ κτυπεῖτ’ .
Ἠλέκτρα
142 ἀποπρὸ βᾶτ’ ἐκεῖσ’ , ἀποπρό μοι κοίτας .
Χορός
143 ἰδού , πείθομαι .
Ἠλέκτρα
145 ἆ ἆ σύριγγος ὅπως πνοὰ
146 λεπτοῦ δόνακος , ὦ φίλα , φώνει μοι .
Χορός
147 ἴδ’ , ἀτρεμαῖον ὡς ὑπόροφον φέρω