Ὀρέστης
268 δὸς τόξα μοι κερουλκά , δῶρα Λοξίου ,
269 οἷς μ’ εἶπ’ Ἀπόλλων ἐξαμύνασθαι θεάς ,
270 εἴ μ’ ἐκφοβοῖεν μανιάσιν λυσσήμασιν .
271 βεβλήσεταί τις θεῶν βροτησίᾳ χερί ,
272 εἰ μὴ ’ξαμείψει χωρὶς ὀμμάτων ἐμῶν .
273 οὐκ εἰσακούετ’ ; οὐχ ὁρᾶθ’ ἑκηβόλων
274 τόξων πτερωτὰς γλυφίδας ἐξορμωμένας ;
·
275 τί δῆτα μέλλετ’ ; ἐξακρίζετ’ αἰθέρα
276 πτεροῖς · τὰ Φοίβου δ’ αἰτιᾶσθε θέσφατα .
ἔα ·
277 τί χρῆμ’ ἀλύω , πνεῦμ’ ἀνεὶς ἐκ πλευμόνων ;
278 ποῖ ποῖ ποθ’ ἡλάμεσθα δεμνίων ἄπο ;
279 ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλήν’ ὁρῶ .
280 σύγγονε , τί κλαίεις κρᾶτα θεῖσ’ ἔσω πέπλων ;
281 αἰσχύνομαί σε , μεταδιδοὺς πόνων ἐμῶν
282 ὄχλον τε παρέχων παρθένῳ νόσοις ἐμαῖς .
283 μὴ τῶν ἐμῶν ἕκατι συντήκου κακῶν ·
284 σὺ μὲν γὰρ ἐπένευσας τάδ’ , εἴργασται δ’ ἐμοὶ
285 μητρῷον αἷμα · Λοξίᾳ δὲ μέμφομαι ,
286 ὅστις μ’ ἐπάρας ἔργον ἀνοσιώτατον ,
287 τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε , τοῖς δ’ ἔργοισιν οὔ .
288 οἶμαι δὲ πατέρα τὸν ἐμόν , εἰ κατ’ ὄμματα
289 ἐξιστόρουν νιν , μητέρ’ εἰ κτεῖναι χρεών ,
290 πολλὰς γενείου τοῦδ’ ἂν ἐκτεῖναι λιτὰς
291 μήποτε τεκούσης ἐς σφαγὰς ὦσαι ξίφος ,
292 εἰ μήτ’ ἐκεῖνος ἀναλαβεῖν ἔμελλε φῶς ,
293 ἐγώ θ’ τλήμων τοιάδ’ ἐκπλήσειν κακά .
294 καὶ νῦν ἀνακάλυπτ’ , κασιγνήτη , κάρα ,
295 ἐκ δακρύων τ’ ἄπελθε , κεἰ μάλ’ ἀθλίως
296 ἔχομεν . ὅταν δὲ τἄμ’ ἀθυμήσαντ’ ἴδῃς ,
297 σύ μου τὸ δεινὸν καὶ διαφθαρὲν φρενῶν
298 ἴσχναινε παραμυθοῦ θ’ · ὅταν δὲ σὺ στένῃς ,
299 ἡμᾶς παρόντας χρή σε νουθετεῖν φίλα ·
300 ἐπικουρίαι γὰρ αἵδε τοῖς φίλοις καλαί .
301 ἀλλ’ , τάλαινα , βᾶσα δωμάτων ἔσω
302 ὕπνῳ τ’ ἄυπνον βλέφαρον ἐκταθεῖσα δός ,
303 σίτων τ’ ὄρεξαι λουτρά τ’ ἐπιβαλοῦ χροΐ .
304 εἰ γὰρ προλείψεις προσεδρείᾳ νόσον
305 κτήσῃ τιν’ , οἰχόμεσθα · σὲ γὰρ ἔχω μόνην
306 ἐπίκουρον , ἄλλων , ὡς ὁρᾷς , ἔρημος ὤν .