Ἠλέκτρα
1191 Ἑλένης θανούσης , ἤν τι Μενέλεώς σε δρᾷ
1192 τόνδε κἀμέ πᾶν γὰρ ἓν φίλον τόδε
1193 λέγ’ ὡς φονεύσεις Ἑρμιόνην · ξίφος δὲ χρὴ
1194 δέρῃ πρὸς αὐτῇ παρθένου σπάσαντ’ ἔχειν .
1195 κἂν μέν σε σῴζῃ μὴ θανεῖν χρῄζων κόρην
1196 Ἑλένης Μενέλεως πτῶμ’ ἰδὼν ἐν αἵματι ,
1197 μέθες πεπᾶσθαι πατρὶ παρθένου δέμας ·
1198 ἢν δ’ ὀξυθύμου μὴ κρατῶν φρονήματος
1199 κτείνῃ σε , καὶ σὺ σφάζε παρθένου δέρην .
1200 καί νιν δοκῶ , τὸ πρῶτον ἢν πολὺς παρῇ ,
1201 χρόνῳ μαλάξειν σπλάγχνον · οὔτε γὰρ θρασὺς
1202 οὔτ’ ἄλκιμος πέφυκε . τήνδ’ ἡμῖν ἔχω
1203 σωτηρίας ἔπαλξιν . εἴρηται λόγος .
Ὀρέστης
1204 τὰς φρένας μὲν ἄρσενας κεκτημένη ,
1205 τὸ σῶμα δ’ ἐν γυναιξὶ θηλείαις πρέπον ,
1206 ὡς ἀξία ζῆν μᾶλλον θανεῖν ἔφυς .
1207 Πυλάδη , τοιαύτης ἆρ’ ἁμαρτήσῃ τάλας
1208 γυναικὸς ζῶν μακάριον κτήσῃ λέχος .
Πυλάδης
1209 εἰ γὰρ γένοιτο , Φωκέων δ’ ἔλθοι πόλιν
1210 καλοῖσιν ὑμεναίοισιν ἀξιουμένη .
Ὀρέστης
1211 ἥξει δ’ ἐς οἴκους Ἑρμιόνη τίνος χρόνου ;
1212 ὡς τἄλλα γ’ εἶπας , εἴπερ εὐτυχήσομεν ,
1213 κάλλισθ’ , ἑλόντες σκύμνον ἀνοσίου πατρός .