Μενέλαος
1577 οὐδέτερ’ · ἀνάγκη δ’ , ὡς ἔοικε , σου κλύειν .
Ὀρέστης
1578 μέλλω κτενεῖν σου θυγατέρ’ , εἰ βούλῃ μαθεῖν .
Μενέλαος
1579 Ἑλένην φονεύσας ἐπὶ φόνῳ πράσσεις φόνον ;
Ὀρέστης
1580 εἰ γὰρ κατέσχον μὴ θεῶν κλεφθεὶς ὕπο .
Μενέλαος
1581 ἀρνῇ κατακτὰς κἀφ’ ὕβρει λέγεις τάδε ;
Ὀρέστης
1582 λυπράν γε τὴν ἄρνησιν · εἰ γὰρ ὤφελον
Μενέλαος
1583 τί χρῆμα δρᾶσαι ; παρακαλεῖς γὰρ ἐς φόβον .
Ὀρέστης
1584 τὴν Ἑλλάδος μιάστορ’ εἰς Ἅιδου βαλεῖν .
Μενέλαος
1585 ἀπόδος δάμαρτος νέκυν , ὅπως χώσω τάφῳ .
Ὀρέστης
1586 θεοὺς ἀπαίτει . παῖδα δὲ κτενῶ σέθεν .
Μενέλαος
1587 μητροφόντης ἐπὶ φόνῳ πράσσει φόνον ;
Ὀρέστης
1588 πατρὸς ἀμύντωρ , ὃν σὺ προύδωκας θανεῖν .
Μενέλαος
1589 οὐκ ἤρκεσέν σοι τὸ παρὸν αἷμα μητέρος ;
Ὀρέστης
1590 οὐκ ἂν κάμοιμι τὰς κακὰς κτείνων ἀεί .
Μενέλαος
1591 καὶ σύ , Πυλάδη , τοῦδε κοινωνεῖς φόνου ;
Ὀρέστης
1592 φησὶν σιωπῶν · ἀρκέσω δ’ ἐγὼ λέγων .
Μενέλαος
1593 ἀλλ’ οὔτι χαίρων , ἤν γε μὴ φύγῃς πτεροῖς .
Ὀρέστης
1594 οὐ φευξόμεσθα · πυρὶ δ’ ἀνάψομεν δόμους .
Μενέλαος
1595 γὰρ πατρῷον δῶμα πορθήσεις τόδε ;
Ὀρέστης
1596 ὡς μή γ’ ἔχῃς σύ , τήνδ’ ἐπισφάξας πυρί .