Θησεύς
514 καὶ μὴ ’πίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγους
515 θῇς · οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε ,
516 ἀλλ’ ὡς ἔμ’ · ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών .
517 καὶ πρῶτα μέν σε πρὸς τὰ πρῶτ’ ἀμείψομαι .
518 οὐκ οἶδ’ ἐγὼ Κρέοντα δεσπόζοντ’ ἐμοῦ
519 οὐδὲ σθένοντα μεῖζον , ὥστ’ ἀναγκάσαι
520 δρᾶν τὰς Ἀθήνας ταῦτ’ · ἄνω γὰρ ἂν ῥέοι
521 τὰ πράγμαθ’ οὕτως , εἰ ’πιταξόμεσθα δή .
522 πόλεμον δὲ τοῦτον οὐκ ἐγὼ καθίσταμαι ,
523 ὃς οὐδὲ σὺν τοῖσδ’ ἦλθον ἐς Κάδμου χθόνα ·
524 νεκροὺς δὲ τοὺς θανόντας , οὐ βλάπτων πόλιν
525 οὐδ’ ἀνδροκμῆτας προσφέρων ἀγωνίας ,
526 θάψαι δικαιῶ , τὸν Πανελλήνων νόμον
527 σῴζων . τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον ;
528 εἰ γάρ τι καὶ πεπόνθατ’ Ἀργείων ὕπο ,
529 τεθνᾶσιν , ἠμύνασθε πολεμίους καλῶς ,
530 αἰσχρῶς δ’ ἐκείνοις , χἡ δίκη διοίχεται .
531 ἐάσατ’ ἤδη γῇ καλυφθῆναι νεκρούς ,
532 ὅθεν δ’ ἕκαστον ἐς τὸ φῶς ἀφίκετο ,
533 ἐνταῦθ’ ἀπελθεῖν , πνεῦμα μὲν πρὸς αἰθέρα ,
534 τὸ σῶμα δ’ ἐς γῆν · οὔτι γὰρ κεκτήμεθα
535 ἡμέτερον αὐτὸ πλὴν ἐνοικῆσαι βίον ,
536 κἄπειτα τὴν θρέψασαν αὐτὸ δεῖ λαβεῖν .
537 δοκεῖς κακουργεῖν Ἄργος οὐ θάπτων νεκρούς ;
538 ἥκιστα · πάσης Ἑλλάδος κοινὸν τόδε ,
539 εἰ τοὺς θανόντας νοσφίσας ὧν χρῆν λαχεῖν
540 ἀτάφους τις ἕξει · δειλίαν γὰρ ἐσφέρει
541 τοῖς ἀλκίμοισιν οὗτος ἢν τεθῇ νόμος .
542 κἀμοὶ μὲν ἦλθες δείν’ ἀπειλήσων ἔπη ,
543 νεκροὺς δὲ ταρβεῖτ’ , εἰ κρυβήσονται χθονί ;
544 τί μὴ γένηται ; μὴ κατασκάψωσι γῆν
545 ταφέντες ὑμῶν ; ἢ τέκν’ ἐν μυχῷ χθονὸς
546 φύσωσιν , ἐξ ὧν εἶσί τις τιμωρία ;
547 σκαιόν γε τἀνάλωμα τῆς γλώσσης τόδε ,
548 φόβους πονηροὺς καὶ κενοὺς δεδοικέναι .
549 ἀλλ’ , ὦ μάταιοι , γνῶτε τἀνθρώπων κακά ·
550 παλαίσμαθ’ ἡμῶν ὁ βίος · εὐτυχοῦσι δὲ
551 οἳ μὲν τάχ’ , οἳ δ’ ἐσαῦθις , οἳ δ’ ἤδη βροτῶν ,
552 τρυφᾷ δ’ ὁ δαίμων · πρός τε γὰρ τοῦ δυστυχοῦς ,
553 ὡς εὐτυχήσῃ , τίμιος γεραίρεται ,
554 ὅ τ’ ὄλβιός νιν πνεῦμα δειμαίνων λιπεῖν
555 ὑψηλὸν αἴρει . γνόντας οὖν χρεὼν τάδε
556 ἀδικουμένους τε μέτρια μὴ θυμῷ φέρειν
557 ἀδικεῖν τε τοιαῦθ’ οἷα μὴ βλάψαι πόλιν .
558 πῶς οὖν ἂν εἴη ; τοὺς ὀλωλότας νεκροὺς
559 θάψαι δὸς ἡμῖν τοῖς θέλουσιν εὐσεβεῖν .
560 ἢ δῆλα τἀνθένδ’ · εἶμι καὶ θάψω βίᾳ .
561 οὐ γάρ ποτ’ εἰς Ἕλληνας ἐξοισθήσεται
562 ὡς εἰς ἔμ’ ἐλθὼν καὶ πόλιν Πανδίονος
563 νόμος παλαιὸς δαιμόνων διεφθάρη .
Χορός
564 θάρσει · τὸ γάρ τοι τῆς Δίκης σῴζων φάος
565 πολλοὺς ὑπεκφύγοις ἂν ἀνθρώπων ψόγους .
Κῆρυξ
566 βούλῃ συνάψω μῦθον ἐν βραχεῖ { σέθεν } ;
Θησεύς
567 λέγ’ , εἴ τι βούλῃ · καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ .
Κῆρυξ
568 οὐκ ἄν ποτ’ ἐκ γῆς παῖδας Ἀργείων λάβοις .
Θησεύς
569 κἀμοῦ νυν ἀντάκουσον , εἰ βούλῃ , πάλιν .
Κῆρυξ
570 κλύοιμ’ ἄν · οὐ γὰρ ἀλλὰ δεῖ δοῦναι μέρος .
Θησεύς
571 θάψω νεκροὺς γῆς ἐξελὼν Ἀσωπίας .
Κῆρυξ
572 ἐν ἀσπίσιν σοι πρῶτα κινδυνευτέον .
Θησεύς
573 πολλοὺς ἔτλην δὴ { χἁτέρους ἄλλους πόνους } .
Κῆρυξ
574 ἦ πᾶσιν οὖν { σ’ } ἔφυσεν ἐξαρκεῖν πατήρ ;
Θησεύς
575 ὅσοι γ’ ὑβρισταί · χρηστὰ δ’ οὐ κολάζομεν .
Κῆρυξ
576 πράσσειν σὺ πόλλ’ εἴωθας ἥ τε σὴ πόλις .
Θησεύς
577 τοιγὰρ πονοῦσα πολλὰ πόλλ’ εὐδαιμονεῖ .
Κῆρυξ
578 ἔλθ’ , ὥς σε λόγχη σπαρτὸς ἐν πόλει λάβῃ .
Θησεύς
579 τίς δ’ ἐκ δράκοντος θοῦρος ἂν γένοιτ’ Ἄρης ;
Κῆρυξ
580 γνώσῃ σὺ πάσχων · νῦν δ’ ἔτ’ εἶ νεανίας .
Θησεύς
581 οὔτοι μ’ ἐπαρεῖς ὥστε θυμῶσαι φρένας
582 τοῖς σοῖσι κόμποις · ἀλλ’ ἀποστέλλου χθονός ,
583 λόγους ματαίους οὕσπερ ἠνέγκω λαβών .