Ἰφιγένεια
342 εἶἑν · σὺ μὲν κόμιζε τοὺς ξένους μολών ,
343 τὰ δ’ ἐνθάδ’ ἡμεῖς ὅσια φροντιούμεθα
344 καρδία τάλαινα , πρὶν μὲν ἐς ξένους
345 γαληνὸς ἦσθα καὶ φιλοικτίρμων ἀεί ,
346 ἐς θοὑμόφυλον ἀναμετρουμένη δάκρυ ,
347 Ἕλληνας ἄνδρας ἡνίκ’ ἐς χέρας λάβοις .
348 νῦν δ’ ἐξ ὀνείρων οἷσιν ἠγριώμεθα ,
349 δοκοῦσ’ Ὀρέστην μηκέθ’ ἥλιον βλέπειν ,
350 δύσνουν με λήψεσθ’ , οἵτινές ποθ’ ἥκετε .
351 καὶ τοῦτ’ ἄρ’ ἦν ἀληθές , ᾐσθόμην , φίλαι ·
352 οἱ δυστυχεῖς γὰρ τοῖσι δυστυχεστέροις
353 αὐτοὶ κακῶς πράξαντες οὐ φρονοῦσιν εὖ .
354 ἀλλ’ οὔτε πνεῦμα Διόθεν ἦλθε πώποτε ,
355 οὐ πορθμίς , ἥτις διὰ πέτρας Συμπληγάδας
356 Ἑλένην ἀπήγαγ’ ἐνθάδ’ , μ’ ἀπώλεσεν ,
357 Μενέλεών θ’ , ἵν’ αὐτοὺς ἀντετιμωρησάμην ,
358 τὴν ἐνθάδ’ Αὖλιν ἀντιθεῖσα τῆς ἐκεῖ ,
359 οὗ μ’ ὥστε μόσχον Δαναΐδαι χειρούμενοι
360 ἔσφαζον , ἱερεὺς δ’ ἦν γεννήσας πατήρ .
361 οἴμοι κακῶν γὰρ τῶν τότ’ οὐκ ἀμνημονῶ
362 ὅσας γενείου χεῖρας ἐξηκόντισα
363 γονάτων τε τοῦ τεκόντος , ἐξαρτωμένη ,
364 λέγουσα τοιάδ’ · πάτερ , νυμφεύομαι
365 νυμφεύματ’ αἰσχρὰ πρὸς σέθεν · μήτηρ δ’ ἐμὲ
366 σέθεν κατακτείνοντος Ἀργεῖαί τε νῦν
367 ὑμνοῦσιν ὑμεναίοισιν , αὐλεῖται δὲ πᾶν
368 μέλαθρον · ἡμεῖς δ’ ὀλλύμεσθα πρὸς σέθεν .
369 Ἅιδης Ἀχιλλεὺς ἦν ἄρ’ , οὐχ Πηλέως ,
370 ὅν μοι προσείσας πόσιν , ἐν ἁρμάτων ὄχοις
371 ἐς αἱματηρὸν γάμον ἐπόρθμευσας δόλῳ .
372 ἐγὼ δὲ λεπτῶν ὄμμα διὰ καλυμμάτων
373 ἔχουσ’ , ἀδελφόν τ’ οὐκ ἀνειλόμην χεροῖν ,
374 ὃς νῦν ὄλωλεν οὐ κασιγνήτῃ στόμα
375 συνῆψ’ ὑπ’ αἰδοῦς , ὡς ἰοῦσ’ ἐς Πηλέως
376 μέλαθρα · πολλὰ δ’ ἀπεθέμην ἀσπάσματα
377 ἐς αὖθις , ὡς ἥξουσ’ ἐς Ἄργος αὖ πάλιν .
378 τλῆμον , εἰ τέθνηκας , ἐξ οἵων καλῶν
379 ἔρρεις , Ὀρέστα , καὶ πατρὸς ζηλωμάτων
380 τὰ τῆς θεοῦ δὲ μέμφομαι σοφίσματα ,
381 ἥτις βροτῶν μὲν ἤν τις ἅψηται φόνου ,
382 καὶ λοχείας νεκροῦ θίγῃ χεροῖν ,
383 βωμῶν ἀπείργει , μυσαρὸν ὡς ἡγουμένη ,
384 αὐτὴ δὲ θυσίαις ἥδεται βροτοκτόνοις .
385 οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἔτεκεν ἂν Διὸς δάμαρ
386 Λητὼ τοσαύτην ἀμαθίαν . ἐγὼ μὲν οὖν
387 τὰ Ταντάλου θεοῖσιν ἑστιάματα
388 ἄπιστα κρίνω , παιδὸς ἡσθῆναι βορᾷ ,
389 τοὺς δ’ ἐνθάδ’ , αὐτοὺς ὄντας ἀνθρωποκτόνους ,
390 ἐς τὴν θεὸν τὸ φαῦλον ἀναφέρειν δοκῶ ·
391 οὐδένα γὰρ οἶμαι δαιμόνων εἶναι κακόν .