Θόας
1174 Ἄπολλον , οὐδ’ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν .
Ἰφιγένεια
1175 πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος .
Θόας
1176 τῶνδ’ ἕκατι δῆτ’ ἄγαλμ’ ἔξω φέρεις ;
Ἰφιγένεια
1177 σεμνόν γ’ ὑπ’ αἰθέρ’ , ὡς μεταστήσω φόνου .
Θόας
1178 μίασμα δ’ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίῳ τρόπῳ ;
Ἰφιγένεια
1179 ἤλεγχον , ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν .
Θόας
1180 σοφήν σ’ ἔθρεψεν Ἑλλάς , ὡς ᾔσθου καλῶς .
Ἰφιγένεια
1181 καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν .
Θόας
1182 τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι ;
Ἰφιγένεια
1183 τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν .
Θόας
1184 ὡς δή σφε σῴσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων .
Ἰφιγένεια
1185 καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν .
Θόας
1186 σὺ δ’ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γ’ ἐξένευσας εἰκότως .
Ἰφιγένεια
1187 πᾶσάν γε μισοῦσ’ Ἑλλάδ’ , μ’ ἀπώλεσεν .
Θόας
1188 τί δῆτα δρῶμεν , φράζε , τοῖν ξένοιν πέρι ;
Ἰφιγένεια
1189 τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν .
Θόας
1190 οὔκουν ἐν ἔργῳ χέρνιβες ξίφος τε σόν ;
Ἰφιγένεια
1191 ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω .
Θόας
1192 πηγαῖσιν ὑδάτων θαλασσίᾳ δρόσῳ ;
Ἰφιγένεια
1193 θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά .
Θόας
1194 ὁσιώτερον γοῦν τῇ θεῷ πέσοιεν ἄν .
Ἰφιγένεια
1195 καὶ τἀμά γ’ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι .