Ἑκάβη
969 ταῖς θεαῖσι πρῶτα σύμμαχος γενήσομαι
970 καὶ τήνδε δείξω μὴ λέγουσαν ἔνδικα .
971 ἐγὼ γὰρ Ἥραν παρθένον τε Παλλάδα
972 οὐκ ἐς τοσοῦτον ἀμαθίας ἐλθεῖν δοκῶ ,
973 ὥσθ’ ἣ μὲν Ἄργος βαρβάροις ἀπημπόλα ,
974 Παλλὰς δ’ Ἀθήνας Φρυξὶ δουλεύειν ποτέ ,
975 εἰ παιδιαῖσι καὶ χλιδῇ μορφῆς πέρι
976 ἦλθον πρὸς Ἴδην . τοῦ γὰρ οὕνεκ’ ἂν θεὰ
977 Ἥρα τοσοῦτον ἔσχ’ ἔρωτα καλλονῆς ;
978 πότερον ἀμείνον’ ὡς λάβῃ Διὸς πόσιν ;
979 ἢ γάμον Ἀθηνᾶ θεῶν τίνος θηρωμένη —
980 ἣ παρθενείαν πατρὸς ἐξῃτήσατο ,
981 φεύγουσα λέκτρα ; μὴ ἀμαθεῖς ποίει θεὰς
982 τὸ σὸν κακὸν κοσμοῦσα , μὴ οὐ πείσῃς σοφούς .
983 Κύπριν δ’ ἔλεξας — ταῦτα γὰρ γέλως πολύς —
984 ἐλθεῖν ἐμῷ ξὺν παιδὶ Μενέλεω δόμους .
985 οὐκ ἂν μένουσ’ ἂν ἥσυχός σ’ ἐν οὐρανῷ
986 αὐταῖς Ἀμύκλαις ἤγαγεν πρὸς Ἴλιον ;
987 ἦν οὑμὸς υἱὸς κάλλος ἐκπρεπέστατος ,
988 ὁ σὸς δ’ ἰδών νιν νοῦς ἐποιήθη Κύπρις ·
989 τὰ μῶρα γὰρ πάντ’ ἐστὶν Ἀφροδίτη βροτοῖς ,
990 καὶ τοὔνομ’ ὀρθῶς ἀφροσύνης ἄρχει θεᾶς .
991 ὃν εἰσιδοῦσα βαρβάροις ἐσθήμασι
992 χρυσῷ τε λαμπρὸν ἐξεμαργώθης φρένας .
993 ἐν μὲν γὰρ Ἄργει μίκρ’ ἔχουσ’ ἀνεστρέφου ,
994 Σπάρτης δ’ ἀπαλλαχθεῖσα τὴν Φρυγῶν πόλιν
995 χρυσῷ ῥέουσαν ἤλπισας κατακλύσειν
996 δαπάναισιν · οὐδ’ ἦν ἱκανά σοι τὰ Μενέλεω
997 μέλαθρα ταῖς σαῖς ἐγκαθυβρίζειν τρυφαῖς .
998 εἶἑν · βίᾳ γὰρ παῖδα φῄς { σ’ } ἄγειν ἐμόν ·
999 τίς Σπαρτιατῶν ᾔσθετ’ ; ἢ ποίαν βοὴν
1000 ἀνωλόλυξας — Κάστορος νεανίου
1001 τοῦ συζύγου τ’ ἔτ’ ὄντος , οὐ κατ’ ἄστρα πω ;
1002 ἐπεὶ δὲ Τροίαν ἦλθες Ἀργεῖοί τέ σου
1003 κατ’ ἴχνος , ἦν δὲ δοριπετὴς ἀγωνία ,
1004 εἰ μὲν τὰ τοῦδε κρείσσον’ ἀγγέλλοιτό σοι ,
1005 Μενέλαον ᾔνεις , παῖς ὅπως λυποῖτ’ ἐμὸς
1006 ἔχων ἔρωτος ἀνταγωνιστὴν μέγαν ·
1007 εἰ δ’ εὐτυχοῖεν Τρῶες , οὐδὲν ἦν ὅδε .
1008 ἐς τὴν τύχην δ’ ὁρῶσα τοῦτ’ ἤσκεις , ὅπως
1009 ἕποι’ ἅμ’ αὐτῇ , τῇ ἀρετῇ δ’ οὐκ ἤθελες .
1010 κἄπειτα πλεκταῖς σῶμα σὸν κλέπτειν λέγεις
1011 πύργων καθιεῖσ’ , ὡς μένουσ’ ἀκουσίως ;
1012 ποῦ δῆτ’ ἐλήφθης ἢ βρόχους ἀρτωμένη
1013 ἢ φάσγανον θήγουσ’ , ἃ γενναία γυνὴ
1014 δράσειεν ἂν ποθοῦσα τὸν πάρος πόσιν ;
1015 καίτοι σ’ ἐνουθέτουν γε πολλὰ πολλάκις ·
1016 Ὦ θύγατερ , ἔξελθ’ · οἱ δ’ ἐμοὶ παῖδες γάμους
1017 ἄλλους γαμοῦσι , σὲ δ’ ἐπὶ ναῦς Ἀχαιϊκὰς
1018 πέμψω συνεκκλέψασα · καὶ παῦσον μάχης
1019 Ἕλληνας ἡμᾶς τε . ἀλλὰ σοὶ τόδ’ ἦν πικρόν .
1020 ἐν τοῖς Ἀλεξάνδρου γὰρ ὕβριζες δόμοις
1021 καὶ προσκυνεῖσθαι βαρβάρων ὕπ’ ἤθελες ·
1022 μεγάλα γὰρ ἦν σοι . — κἀπὶ τοῖσδε σὸν δέμας
1023 ἐξῆλθες ἀσκήσασα κἄβλεψας πόσει
1024 τὸν αὐτὸν αἰθέρ’ , ὦ κατάπτυστον κάρα ·
1025 ἣν χρῆν ταπεινὴν ἐν πέπλων ἐρειπίοις ,
1026 φρίκῃ τρέμουσαν , κρᾶτ’ ἀπεσκυθισμένην
1027 ἐλθεῖν , τὸ σῶφρον τῆς ἀναιδείας πλέον
1028 ἔχουσαν ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἡμαρτημένοις .
1029 Μενέλα’ , ἵν’ εἰδῇς οἷ τελευτήσω λόγον ,
1030 στεφάνωσον Ἑλλάδ’ ἀξίως τήνδε κτανὼν
1031 σαυτοῦ , νόμον δὲ τόνδε ταῖς ἄλλαισι θὲς
1032 γυναιξί , θνῄσκειν ἥτις ἂν προδῷ πόσιν .