16.1 Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε .
16.2 ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς · ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ θεῷ .
16.3 καὶ ταῦτα ποιήσουσιν ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ .
16.4 ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα αὐτῶν μνημονεύητε ʹ αὐτῶν ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν . Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον , ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην .
16.5 νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με · Ποῦ ὑπάγεις ;
16.6 ἀλλ’ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν .
16.7 ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν , συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω . ἐὰν γὰρ μὴ ἀπέλθω , ὁ παράκλητος οὐ μὴ ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς · ἐὰν δὲ πορευθῶ , πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς .
16.8 καὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως ·
16.9 περὶ ἁμαρτίας μέν , ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ ·
16.10 περὶ δικαιοσύνης δέ , ὅτι πρὸς τὸν πατέρα ὑπάγω καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με ·
16.11 περὶ δὲ κρίσεως , ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται .
16.12 Ἔτι πολλὰ ἔχω ὑμῖν λέγειν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι ·
16.13 ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος , τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ὁδηγήσει ὑμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ πάσῃ , οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἀλλ’ ὅσα ἀκούσει λαλήσει , καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν .
16.14 ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήμψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν .