2.19.17 ἂν δέ σε ὁ Καῖσαρ μεταπέμψηται κατηγορούμενον , μέμνησαι τῆς διαιρέσεως , ἄν τίς σοι εἰσιόντι καὶ ὠχριῶντι ἅμα καὶ τρέμοντι προσελθὼν εἴπῃ τί τρέμεις , ἄνθρωπε ; περὶ τίνων σοί ἐστιν ὁ λόγος ; μή τι ἔσω ὁ Καῖσαρ ἀρετὴν καὶ κακίαν τοῖς εἰσερχομένοις δίδωσι ;
2.19.18 τί μοι ἐμπαίζεις καὶ σὺ πρὸς τοῖς ἐμοῖς κακοῖς ; ὅμως , φιλόσοφε , εἰπέ μοι , τί τρέμεις ; οὐχὶ θάνατός ἐστι τὸ κινδυνευόμενον ἢ δεσμωτήριον ἢ πόνος τοῦ σώματος ἢ φυγὴ ἢ ἀδοξία ; τί γὰρ ἄλλο ; μή τι κακία , μή τι μέτοχον κακίας ;
2.19.19 σὺ οὖν τίνα ταῦτα ἔλεγες ; τί ἐμοὶ καὶ σοί , ἄνθρωπε ; ἀρκεῖ ἐμοὶ τὰ ἐμὰ κακά . καὶ καλῶς λέγεις . ἀρκεῖ γάρ σοι τὰ σὰ κακά , ἡ ἀγέννεια , ἡ δειλία , ἡ ἀλαζονεία , ἣν ἠλαζονεύου ἐν τῇ σχολῇ καθήμενος . τί τοῖς ἀλλοτρίοις ἐκαλλωπίζου ; τί Στωικὸν ἔλεγες σεαυτόν ;
2.19.20 Τηρεῖτε οὕτως ἑαυτοὺς ἐν οἷς ἐπράσσετε καὶ εὑρήσετε τίνος ἔσθʹ αἱρέσεως . τοὺς πλείστους ὑμῶν Ἐπικουρείους εὑρήσετε , ὀλίγους τινὰς Περιπατητικοὺς καὶ τούτους ἐκλελυμένους .
2.19.21 ποῦ γὰρ ἵνʹ ὑμεῖς τὴν ἀρετὴν πᾶσιν τοῖς ἄλλοις ἴσην ἢ καὶ κρείττονα ἔργῳ ὑπολάβητε ; Στωικὸν δὲ δείξατέ μοι , εἴ τινα ἔχητε .
2.19.22 ποῦ ἢ πῶς ; ἀλλὰ τὰ λογάρια τὰ Στωικὰ λέγοντας μυρίους . τὰ γὰρ Ἐπικούρεια αὐτοὶ οὗτοι χεῖρον λέγουσι ; τὰ γὰρ Περιπατητικὰ οὐ καὶ αὐτὰ ὁμοίως ἀκριβοῦσιν ;