4.1.100 — πῶς οὖν τοῦτο γένηται ; — πῶς γὰρ ἄλλως ἢ ἐπισκεψαμένῳ τὰς ὁρμὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν διοίκησιν ; τί μοι δέδωκεν ἐμὸν καὶ αὐτεξούσιον , τί αὑτῷ κατέλειπεν ; τὰ προαιρετικά μοι δέδωκεν , ἐπʹ ἐμοὶ πεποίηκεν , ἀνεμπόδιστα , ἀκώλυτα . τὸ σῶμα τὸ πήλινον πῶς ἐδύνατο ἀκώλυτον ποιῆσαι ; ὑπέταξεν οὖν τῇ τῶν ὅλων περιόδῳ , τὴν κτῆσιν , τὰ σκεύη , τὴν οἰκίαν , τὰ τέκνα , τὴν γυναῖκα .
4.1.101 τί οὖν θεομαχῶ ; τί θέλω τὰ μὴ θελητά , τὰ μὴ δοθέντα μοι ἐξ ἅπαντος ἔχειν ; ἀλλὰ πῶς ; ὡς δέδοται καὶ ἐφʹ ὅσον δύναται . ἀλλʹ ὁ δοὺς ἀφαιρεῖται . τί οὖν ἀντιτείνω ; οὐ λέγω , ὅτι ἠλίθιος ἔσομαι τὸν ἰσχυρότερον βιαζόμενος , ἀλλʹ ἔτι πρότερον ἄδικος .
4.1.102 πόθεν γὰρ ἔχων αὐτὰ ἦλθον ; ὁ πατήρ μου αὐτὰ ἔδωκεν . ἐκείνῳ δὲ τίς ; τὸν ἥλιον δὲ τίς πεποίηκε , τοὺς καρποὺς δὲ τίς , τὰς δʹ ὥρας τίς , τὴν δὲ πρὸς ἀλλήλους συμπλοκὴν καὶ κοινωνίαν τίς ;
4.1.103 εἶτα σύμπαντα εἰληφὼς παρʹ ἄλλου καὶ αὐτὸν σεαυτόν , ἀγανακτεῖς καὶ μέμφῃ τὸν δόντα , ἄν σού τι ἀφέληται ; τίς ὢν καὶ ἐπὶ τί ἐληλυθώς ; οὐχὶ ἐκεῖνός σε εἰσήγαγεν ; οὐχὶ τὸ φῶς ἐκεῖνός σοι ἔδειξεν ; οὐ συνεργοὺς δέδωκεν ; οὐ καὶ αἰσθήσεις ; οὐ λόγον ; ὡς τίνα δὲ εἰσήγαγεν ; οὐχ ὡς θνητόν ; οὐχ ὡς μετὰ ὀλίγου σαρκιδίου ζήσοντα ἐπὶ γῆς καὶ θεασόμενον τὴν διοίκησιν αὐτοῦ καὶ συμπομπεύσοντα αὐτῷ καὶ συνεορτάσοντα πρὸς ὀλίγον ;