4.4.21 πῶς ἔτι δυνήσῃ εἰπεῖν τὸ τοῦ Σωκράτους εἰ ταύτῃ φίλον τῷ θεῷ , ταύτῃ γινέσθω ; δοκεῖς , Σωκράτης εἰ ἐπεθύμει ἐν Λυκείῳ ἐν Ἀκαδημείᾳ σχολάζειν καὶ διαλέγεσθαι καθʹ ἡμέραν τοῖς νέοις , εὐκόλως ἂν ἐστρατεύσατο ὁσάκις ἐστρατεύσατο ; οὐχὶ δʹ ὠδύρετʹ ἂν καὶ ἔστενεν τάλας ἐγώ , νῦν ἐνθάδʹ ἀτυχῶ ἄθλιος δυνάμενος ἐν Λυκείῳ ἡλιάζεσθαι ;
4.4.22 τοῦτο γάρ σου τὸ ἔργον ἦν , ἡλιάζεσθαι ; οὐχὶ δὲ τὸ εὐροεῖν , τὸ ἀκώλυτον εἶναι , τὸ ἀπαραπόδιστον ; καὶ πῶς ἂν ἔτι ἦν Σωκράτης , εἰ ταῦτα ὠδύρετο ; πῶς ἂν ἔτι ἐν τῇ φυλακῇ παιᾶνας ἔγραφεν ;
4.4.23 ἁπλῶς οὖν ἐκείνου μέμνησο , ὅτι , πᾶν ἔξω τῆς προαιρέσεως τῆς σαυτοῦ τιμήσεις , ἀπώλεσας τὴν προαίρεσιν . ἔξω δʹ ἐστὶν οὐ μόνον ἀρχή , ἀλλὰ καὶ ἀναρχία , οὐ μόνον ἀσχολία , ἀλλὰ καὶ σχολή .
4.4.24 νῦν οὖν ἐμὲ ἐν τῷ θορύβῳ τούτῳ διεξάγειν . τί λέγεις θορύβῳ ; ἐν πολλοῖς ἀνθρώποις ; καὶ τί χαλεπόν ; δόξον ἐν Ὀλυμπίᾳ εἶναι , πανήγυριν αὐτὸν ἥγησαι . κἀκεῖ ἄλλος ἄλλο τι κέκραγεν , ἄλλος ἄλλο τι πράσσει , ἄλλος τῷ ἄλλῳ ἐνσείεται . ἐν τοῖς βαλανείοις ὄχλος · καὶ τίς ἡμῶν οὐ χαίρει τῇ πανηγύρει ταύτῃ καὶ ὀδυνώμενος αὐτῆς ἀπαλλάσσεται ;
4.4.25 μὴ γίνου δυσάρεστος μηδὲ κακοστόμαχος πρὸς τὰ γινόμενα . τὸ ὄξος σαπρόν , δριμὺ γάρ · τὸ μέλι σαπρόν , ἀνατρέπει γάρ μου τὴν ἕξιν · λάχανα οὐ θέλω . οὕτως καὶ σχολὴν οὐ θέλω , ἐρημία ἐστίν , ὄχλον οὐ θέλω , θόρυβός ἐστιν .