4.7.28 ὅταν οὖν μήτε φοβῶμαί τι ὧν διαθεῖναί με δύναται μήτʹ ἐπιθυμῶ τινος ὧν παρασχεῖν , τί ἔτι θαυμάζω αὐτόν , τί ἔτι τέθηπα ; τί φοβοῦμαι τοὺς δορυφόρους ; τί χαίρω , ἄν μοι φιλανθρώπως λαλήσῃ καὶ ἀποδέξηταί με , καὶ ἄλλοις διηγοῦμαι , πῶς μοι ἐλάλησεν ;
4.7.29 μὴ γὰρ Σωκράτης ἐστίν , μὴ γὰρ Διογένης , ἵνʹ ὁ ἔπαινος αὐτοῦ ἀπόδειξις ᾖ περὶ ἐμοῦ ;
4.7.30 μὴ γὰρ τὸ ἦθος ἐζήλωκα αὐτοῦ ; ἀλλὰ τὴν παιδιὰν σῴζων ἔρχομαι πρὸς εμαὐτὸν καὶ ὑπηρετῶ , μέχρις ἂν ὅτου μηδὲν ἀβέλτερον κελεύῃ μηδʹ ἄρρυθμον . ἂν δέ μοι λέγῃ ἄπελθε ἐπὶ Λέοντα τὸν Σαλαμίνιον , λέγω αὐτῷ
4.7.31 ζήτει ἄλλον · ἐγὼ γὰρ οὐκέτι παίζω . ἄπαγε αὐτόν . ἀκολουθῶ ἐν παιδιᾷ . ἀλλʹ ἀφαιρεῖταί σου ὁ τράχηλος . ἐκείνου δʹ αὐτοῦ ἀεὶ ἐπιμένει , ὑμῶν δὲ τῶν πειθομένων ; ἀλλʹ ἄταφος ῥιφήσῃ . εἰ ἐγώ εἰμι ὁ νεκρός , ῥιφήσομαι · εἰ δʹ ἄλλος εἰμὶ τοῦ νεκροῦ , κομψότερον λέγε , ὡς ἔχει τὸ πρᾶγμα , καὶ μὴ ἐκφόβει με .
4.7.32 τοῖς παιδίοις ταῦτα φοβερά ἐστι καὶ τοῖς ἀνοήτοις . εἰ δέ τις εἰς φιλοσόφου σχολὴν ἅπαξ εἰσελθὼν οὐκ οἶδεν , τί ἐστιν αὐτός , ἄξιός ἐστι φοβεῖσθαι καὶ κολακεύειν ὃ † ὕστερον ἐκολάκευεν · εἰ μήπω μεμάθηκεν , ὅτι οὐκ ἔστι σὰρξ οὐδʹ ὀστᾶ οὐδὲ νεῦρα , ἀλλὰ τὸ τούτοις χρώμενον , τὸ καὶ διοικοῦν καὶ παρακολουθοῦν ταῖς φαντασίαις .