4.13.22 οὐκ ἔστιν αὐτῷ χρεία πίσσης τροχοῦ πρὸς τὸ ἐξειπεῖν οἶδεν , ἀλλὰ παιδισκαρίου νευμάτιον , ἂν οὕτως τύχῃ , ἐκσείσει αὐτόν , Καισαριανοῦ φιλοφροσύνη , ἀρχῆς ἐπιθυμία , κληρονομίας , ἄλλα τούτοις ὅμοια τρισμύρια .
4.13.23 μεμνῆσθαι οὖν ἐν τοῖς καθόλου , ὅτι οἱ ἀπόρρητοι λόγοι πίστεως χρείαν ἔχουσι καὶ δογμάτων τοιούτων · ταῦτα δὲ ποῦ νῦν εὑρεῖν ῥᾳδίως ;
4.13.24 δειξάτω μοί τις τὸν οὕτως ἔχοντα , ὥστε λέγειν ἐμοὶ μόνων μέλει τῶν ἐμῶν , τῶν ἀκωλύτων , τῶν φύσει ἐλευθέρων . ταύτην οὐσίαν ἔχω τοῦ ἀγαθοῦ , τὰ δὲ ἄλλα γινέσθω ὡς ἂν διδῶται · οὐ διαφέρομαι .