14.1 ἐὰν θέλῃς τὰ τέκνα σου καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς φίλους σου πάντοτε ζῆν , ἠλίθιος εἶ · τὰ γὰρ μὴ ἐπὶ σοὶ θέλεις ἐπὶ σοὶ εἶναι καὶ τὰ ἀλλότρια σὰ εἶναι . οὕτω κἂν τὸν παῖδα θέλῃς μὴ ἁμαρτάνειν , μωρὸς εἶ · θέλεις γὰρ τὴν κακίαν μὴ εἶναι κακίαν , ἀλλʹ ἄλλο τι . ἐὰν δὲ θέλῃς ὀρεγόμενος μὴ ἀποτυγχάνειν , τοῦτο δύνασαι . τοῦτο οὖν ἄσκει , δύνασαι .
14.2 κύριος ἑκάστου ἐστὶν τῶν ὑπʹ ἐκείνου θελομένων μὴ θελομένων ἔχων τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸ περιποιῆσαι ἀφελέσθαι . ὅστις οὖν ἐλεύθερος εἶναι βούλεται , μήτε θελέτω τι μήτε φευγέτω τι τῶν ἐπʹ ἄλλοις · εἰ δὲ μή , δουλεύειν ἀνάγκη .