Αἴας
384 ἴδοιμι μήν νιν , καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος .
385 ἰώ μοί μοι .
Χορός
386 μηδὲν μέγ’ εἴπῃς · οὐχ ὁρᾷς ἵν’ εἶ κακοῦ ;
Αἴας
387 ὦ Ζεῦ , προγόνων προπάτωρ ,
388 πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον , ἐχθρὸν ἄλημα ,
390 τούς τε δισσάρχας ὀλέσσας βασιλῆς
391 τέλος θάνοιμι καὐτός ;
Τέκμησσα
392 ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’ , ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν
393 εὔχου · τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος ;
Αἴας
394 ἰὼ
394a σκότος , ἐμὸν φάος ,
395 ἔρεβος ὦ φαεννότατον , ὡς ἐμοί ,
396 ἕλεσθ’ ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα ,
397 ἕλεσθέ μ’ · οὔτε γὰρ θεῶν γένος οὔθ’ ἁμερίων
400 ἔτ’ ἄξιος βλέπειν τιν’ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων .
400a ἀλλά μ’ ἁ Διὸς
401 ἀλκίμα θεὸς
402 ὀλέθρι’ αἰκίζει .
403 ποῖ τις οὖν φύγῃ ;
404 ποῖ μολὼν μενῶ ;
405 εἰ τὰ μὲν φθίνει , φίλοι , τοιοῖσδ’
406 ὁμοῦ πέλας , μώραις δ’ ἄγραις προσκείμεθα ,
407 πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με
408 χειρὶ φονεύοι .
Τέκμησσα
410 ὦ δυστάλαινα , τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον
411 φωνεῖν , ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν .