Ἑρμῆς
1116 ἡμῖν ἔτι θύει τοῖς θεοῖς .
Καρίων
μὰ Δί’ οὐδέ γε
1117 θύσει . κακῶς γὰρ ἐπεμελεῖσθ’ ἡμῶν τότε .
Ἑρμῆς
1118 καὶ τῶν μὲν ἄλλων μοι θεῶν ἧττον μέλει ,
1119 ἐγὼ δ’ ἀπόλωλα κἀπιτέτριμμαι .
Καρίων
σωφρονεῖς .
Ἑρμῆς
1120 πρότερον γὰρ εἶχον μὲν παρὰ ταῖς καπηλίσιν
1121 πάντ’ ἀγάθ’ ἕωθεν εὐθύς , οἰνοῦτταν μέλι
1122 ἰσχάδας , ὅσ’ εἰκός ἐστιν Ἑρμῆν ἐσθίειν ·
1123 νυνὶ δὲ πεινῶν ἀναβάδην ἀναπαύομαι .
Καρίων
1124 οὔκουν δικαίως , ὅστις ἐποίεις ζημίαν
1125 ἐνίοτε τοιαῦτ’ ἀγάθ’ ἔχων ;
Ἑρμῆς
οἴμοι τάλας ,
1126 οἴμοι πλακοῦντος τοῦ ν’ τετράδι πεπεμμένου .
Καρίων
1127 ποθεῖς τὸν οὐ παρόντα καὶ μάτην καλεῖς .
Ἑρμῆς
1128 οἴμοι δὲ κωλῆς ἣν ἐγὼ κατήσθιον .
Καρίων
1129 ἀσκωλίαζ’ ἐνταῦθα πρὸς τὴν αἰθρίαν .
Ἑρμῆς
1130 σπλάγχνων τε θερμῶν ὧν ἐγὼ κατήσθιον .
Καρίων
1131 ὀδύνη σε περὶ τὰ σπλάγχν’ ἔοικέ τι στρέφειν .
Ἑρμῆς
1132 οἴμοι δὲ κύλικος ἴσον ἴσῳ κεκραμένης .
Καρίων
1133 ταύτην ἐπιπιὼν ἀποτρέχων οὐκ ἂν φθάνοις .
Ἑρμῆς
1134 ἆρ’ ὠφελήσαις ἄν τι τὸν σαυτοῦ φίλον ;
Καρίων
1135 εἴ του δέει γ’ ὧν δυνατός εἰμί σ’ ὠφελεῖν .
Ἑρμῆς
1136 εἴ μοι πορίσας ἄρτον τιν’ εὖ πεπεμμένον
1137 δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸν
1138 ὧν θύεθ’ ὑμεῖς ἔνδον .
Καρίων
ἀλλ’ οὐκ ἐκφορά .