Ἄλκηστις
389 οὐ δῆθ’ ἑκοῦσά γ’ , ἀλλὰ χαίρετ’ , τέκνα .
Ἄδμητος
390 βλέψον πρὸς αὐτοὺς βλέψον .
Ἄλκηστις
οὐδέν εἰμ’ ἔτι .
Ἄδμητος
391 τί δρᾷς ; προλείπεις ;
Ἄλκηστις
χαῖρ’ .
Ἄδμητος
ἀπωλόμην τάλας .
Χορός
392 βέβηκεν , οὐκέτ’ ἔστιν Ἀδμήτου γυνή .
Παῖς
393 ἰώ μοι τύχας . μαῖα δὴ κάτω
394 βέβακεν , οὐκέτ’ ἔστιν ,
395 πάτερ , ὑφ’ ἁλίῳ .
396 προλιποῦσα δ’ ἀμὸν
397 βίον ὠρφάνισσε τλάμων .
398 ἴδε γὰρ ἴδε βλέφαρον καὶ παρατόνους χέρας .
400 ὑπάκουσον ἄκουσον , μᾶτερ , ἀντιάζω .
401 ἐγώ σ’ ἐγώ , μᾶτερ ,
402 καλοῦμαί σ’ σὸς ποτὶ σοῖσι πίτστόμασιν
403 νεοσσός .
Ἄδμητος
404 τὴν οὐ κλύουσαν οὐδ’ ὁρῶσαν · ὥστ’ ἐγὼ
405 καὶ σφὼ βαρείᾳ συμφορᾷ πεπλήγμεθα .
Παῖς
406 νέος ἐγώ , πάτερ , λείπομαι φίλας
407 μονόστολός τε ματρός ·
408 σχέτλια δὴ παθὼν
409 ἐγὼ ἐργὰ . . ,
410 σύ τέ μοι σύγκασι κούρα
411 συνέτλας · [ ... ] πάτερ ,
412 ἀνόνατ’ ἀνόνατ’ ἐνύμφευσας , οὐδὲ γήρως
413 ἔβας τέλος σὺν τᾷδ’ ·
414 ἔφθιτο γὰρ πάρος · οἰχομένας δὲ σοῦ ,
415 μᾶτερ , ὄλωλεν οἶκος .