Ἄδμητος
553 ἀλλ’ εἰ δόμων σφε καὶ πόλεως ἀπήλασα
554 ξένον μολόντα , μᾶλλον ἄν μ’ ἐπῄνεσας ;
555 οὐ δῆτ’ , ἐπεί μοι συμφορὰ μὲν οὐδὲν ἂν
556 μείων ἐγίγνετ’ , ἀξενώτερος δ’ ἐγώ .
557 καὶ πρὸς κακοῖσιν ἄλλο τοῦτ’ ἂν ἦν κακόν ,
558 δόμους καλεῖσθαι τοὺς ἐμοὺς ἐχθροξένους .
559 αὐτὸς δ’ ἀρίστου τοῦδε τυγχάνω ξένου ,
560 ὅταν ποτ’ Ἄργους διψίαν ἔλθω χθόνα .
Χορός
561 πῶς οὖν ἔκρυπτες τὸν παρόντα δαίμονα ,
562 φίλου μολόντος ἀνδρός , ὡς αὐτὸς λέγεις ;
Ἄδμητος
563 οὐκ ἄν ποτ’ ἠθέλησεν εἰσελθεῖν δόμους ,
564 εἰ τῶν ἐμῶν τι πημάτων ἐγνώρισε .
565 καὶ τῷ μέν , οἶμαι , δρῶν τάδ’ οὐ φρονεῖν δοκῶ ,
566 οὐδ’ αἰνέσει με · τἀμὰ δ’ οὐκ ἐπίσταται
567 μέλαθρ’ ἀπωθεῖν οὐδ’ ἀτιμάζειν ξένους . [ ... ]