Πρεσβύτης
303 Μενέλαε , τολμᾷς δείν’ , σ’ οὐ τολμᾶν χρεών .
Μενέλαος
304 ἄπελθε · λίαν δεσπόταισι πιστὸς εἶ .
Πρεσβύτης
305 καλόν γέ μοι τοὔνειδος ἐξωνείδισας .
Μενέλαος
306 κλαίοις ἄν , εἰ πράσσοις μὴ πράσσειν σε δεῖ .
Πρεσβύτης
307 οὐ χρῆν σε λῦσαι δέλτον , ἣν ἐγὼ ’φερον .
Μενέλαος
308 οὐδέ γε φέρειν σὲ πᾶσιν Ἕλλησιν κακά .
Πρεσβύτης
309 ἄλλοις ἁμιλλῶ ταῦτ’ · ἄφες δὲ τήνδ’ ἐμοί .
Μενέλαος
310 οὐκ ἂν μεθείμην .
Πρεσβύτης
οὐδ’ ἔγωγ’ ἀφήσομαι .
Μενέλαος
311 σκήπτρῳ τάχ’ ἆρα σὸν καθαιμάξω κάρα .
Πρεσβύτης
312 ἀλλ’ εὐκλεές τοι δεσποτῶν θνῄσκειν ὕπερ .
Μενέλαος
313 μέθες · μακροὺς δὲ δοῦλος ὢν λέγεις λόγους .
Πρεσβύτης
314 δέσποτ’ , ἀδικούμεσθα . σὰς δ’ ἐπιστολὰς
315 ἐξαρπάσας ὅδ’ ἐκ χερῶν ἐμῶν βίᾳ ,
316 Ἀγάμεμνον , οὐδὲν τῇ δίκῃ χρῆσθαι θέλει .
Ἀγαμέμνων
317 ἔα ·
τίς ποτ’ ἐν πύλαισι θόρυβος καὶ λόγων ἀκοσμία ;
Μενέλαος
318 οὑμὸς οὐχ τοῦδε μῦθος κυριώτερος λέγειν .
Ἀγαμέμνων
319 σὺ δὲ τί τῷδ’ ἐς ἔριν ἀφῖξαι , Μενέλεως , βίᾳ τ’ ἄγεις ;
Μενέλαος
320 βλέψον εἰς ἡμᾶς , ἵν’ ἀρχὰς τῶν λόγων ταύτας λάβω .
Ἀγαμέμνων
321 μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψω βλέφαρον , Ἀτρέως γεγώς ;
Μενέλαος
322 τήνδ’ ὁρᾷς δέλτον , κακίστων γραμμάτων ὑπηρέτιν ;