Ἀγαμέμνων
323 εἰσορῶ · καὶ πρῶτα ταύτην σῶν ἀπάλλαξον χερῶν .
Μενέλαος
324 οὔ , πρὶν ἂν δείξω γε Δαναοῖς πᾶσι τἀγγεγραμμένα .
Ἀγαμέμνων
325 γὰρ οἶσθ’ μή σε καιρὸς εἰδέναι σήμαντρ’ ἀνείς ;
Μενέλαος
326 ὥστε σ’ ἀλγῦναί γ’ , ἀνοίξας σὺ κάκ’ εἰργάσω λάθρᾳ .
Ἀγαμέμνων
327 ποῦ δὲ κἄλαβές νιν ; θεοί , σῆς ἀναισχύντου φρενός .
Μενέλαος
328 προσδοκῶν σὴν παῖδ’ ἀπ’ Ἄργους , εἰ στράτευμ’ ἀφίξεται .
Ἀγαμέμνων
329 τί δέ σε τἀμὰ δεῖ φυλάσσειν ; οὐκ ἀναισχύντου τόδε ;
Μενέλαος
330 ὅτι τὸ βούλεσθαί μ’ ἔκνιζε · σὸς δὲ δοῦλος οὐκ ἔφυν .
Ἀγαμέμνων
331 οὐχὶ δεινά ; τὸν ἐμὸν οἰκεῖν οἶκον οὐκ ἐάσομαι ;
Μενέλαος
332 πλάγια γὰρ φρονεῖς , τὰ μὲν νῦν , τὰ δὲ πάλαι , τὰ δ’ αὐτίκα .
Ἀγαμέμνων
333 εὖ κεκόμψευσαι πονηρά · γλῶσσ’ ἐπίφθονον σοφή .