Ἀγαμέμνων
1122 τέκνον , τί κλαίεις , οὐδ’ ἔθ’ ἡδέως ὁρᾷς ,
1123 ἐς γῆν δ’ ἐρείσασ’ ὄμμα πρόσθ’ ἔχεις πέπλους ;
Κλυταιμήστρα
1124 φεῦ ·
τίν’ ἂν λάβοιμι τῶν ἐμῶν ἀρχὴν κακῶν ;
1125 ἅπασι γὰρ πρώτοισι χρήσασθαι πάρα
1126 κἀν ὑστάτοισι κἀν μέσοισι πανταχοῦ .
Ἀγαμέμνων
1127 τί δ’ ἔστιν ; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε ,
1128 σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων .
Κλυταιμήστρα
1129 εἴφ’ ἃν ἐρωτήσω σε γενναίως , πόσι .
Ἀγαμέμνων
1130 οὐδὲν κελευσμοῦ δεῖ σ’ · ἐρωτᾶσθαι θέλω .
Κλυταιμήστρα
1131 τὴν παῖδα τὴν σὴν τήν τ’ ἐμὴν μέλλεις κτενεῖν ;
Ἀγαμέμνων
1132 ἔα ·
τλήμονά γ’ ἔλεξας , ὑπονοεῖς θ’ μή σε χρή .
Κλυταιμήστρα
1133 ἔχ’ ἥσυχος .
κἀκεῖνό μοι τὸ πρῶτον ἀπόκριναι πάλιν .
Ἀγαμέμνων
1134 σὺ δ’ , ἤν γ’ ἐρωτᾷς εἰκότ’ , εἰκότ’ ἂν κλύοις .
Κλυταιμήστρα
1135 οὐκ ἄλλ’ ἐρωτῶ , καὶ σὺ μὴ λέγ’ ἄλλα μοι .
Ἀγαμέμνων
1136 πότνια μοῖρα καὶ τύχη δαίμων τ’ ἐμός .
Κλυταιμήστρα
1137 κἀμός γε καὶ τῆσδ’ , εἷς τριῶν δυσδαιμόνων .
Ἀγαμέμνων
1138 τίν’ ἠδίκησαι ;
Κλυταιμήστρα
τοῦτ’ ἐμοῦ πεύθῃ πάρα ;
1139 νοῦς ὅδ’ αὐτὸς νοῦν ἔχων οὐ τυγχάνει .
Ἀγαμέμνων
1140 ἀπωλόμεσθα . προδέδοται τὰ κρυπτά μου .